maltepe escort ataşehir escort maltepe escort ümraniye escort ümraniye escort ümraniye escort ataşehir escort kartal escort maltepe escort ümraniye escort maltepe escort alanya escort tuzla escort http://www.pendikliler.com/ kartal escort bahcesehir escort best price Wohnungsauflosung Berlin bahcesehir satilik daire avcilar kiz yurtlari ankara escort ankara escort bayan ankara escort ankara escort ankara escort istanbul escort halkalı escort escort bayan porno istanbul escort travesti porno izmir escort izmir escort ankara escort ankara escort
Τα ρολόγια του Κάστρου των Τρικάλων

Τα ρολόγια του Κάστρου των Τρικάλων

Η πόλη των Τρικάλων, από την ημέρα της κατάκτησής της από τους Οθωμανούς (1395) και μέχρι το 1770, είχε την τύχη να κατέχει τον τίτλο της πρωτεύουσας της Θεσσαλίας. Το πλεονέκτημα αυτό της έδωσε τη δυνατότητα να γίνει «μεγαλούπολη» και να αναπτυχθεί οικονομικά, ώστε από τα μέσα του 17ου αιώνα να αποκτήσει ρολόι πόλεως, κάτι το πολύ εντυπωσιακό και σπάνιο για τα χρόνια εκείνα.

Το ρολόι ήταν τοποθετημένο στην κορυφή πέτρινου πύργου στο δεύτερο διάζωμα του κάστρου, δίπλα στο σημερινό. Οι διαστάσεις του πύργου ήταν 6,00 Χ 5,50 μ. και το ύψος του, μαζί με τον οικίσκο του μηχανισμού, έφτανε γύρω στα 18,00 μ. Τόσο η θέση όσο και οι διαστάσεις του σημειώνονται στο σχέδιο πόλεως του 1885. Η αναγγελία της ώρας γινόταν, όπως και από σημερινά ρολόγια, με τους χτύπους της μεγάλης καμπάνας, που υπήρχε στο πάνω μέρος του μηχανισμού.

Το ρολόι αυτό ήταν τόσο φημισμένο, που, όπως αναφέρει σε σχετική μελέτη του ο Τρικαλινός ερευνητής Νεκτάριος Κατσόγιαννος, το αναφέρει στα γραπτά του και ο γνωστός επιστήμονας Ιωάννης Παπασωτηρίου, απόφοιτος της Μεγάλης Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.

Πριν από κάποια χρόνια, σημειώνει στο ΑΜΠΕ ο κ. Κατσόγιαννος, σε χωματουργικές εργασίες εντός του φρουρίου και πλησίον του σημερινού ρολογιού βρέθηκε μεγάλο σιδερένιο γλωσσίδι, μήκους 0,75 μ., βάρους 25 κιλών, που είναι φτιαγμένο στο αμόνι. «Είναι άραγς από την καμπάνα του ρολογιού ή από την παλιά εκκλησία των Ταξιαρχών, όπως μας αναφέρει ο Παπασωτηρίου» αναρωτιέται ο ερευνητής.

Την ύπαρξη του παλιού αυτού ρολογιού αναφέρει και ο περιηγητής Τσελεμπί που πέρασε στα μέσα περίπου του 17ου αιώνα από την πόλη των Τρικάλων. “Σ’ αυτό το κεντρικό (κάστρο) υπάρχουν σπίτια για 10 άτομα ή στρατιώτες το καθένα, ένα τζαμί, ένα ψηλό ρολόγι, του οποίου η φωνή (κτύπος) ακούγεται από κάθε σημείο (σ’ όλη την πόλη)” γράφει σχετικά ο περιηγητής.

Για τη συντήρηση και λειτουργία του ρολογιού υπήρχαν ειδικά εισοδήματα που εισπράττονταν από τα τότε καταστήματα της πόλης. Τα παραπάνω αναφέρονται στο άρθρο της εφημερίδας “Τρίκαλα” η οποία στο φύλλο της 2.5.1883 γράφει: “Συμφωνούμεν πληρέστατα μετά του συναδέλφου ‘Φάρου του Ολύμπου’ ότι πρέπει τέλος πάντων να ληφθή παρά των αρμοδίων πρόνοια τις περί του εν των φρουρίω υπάρχοντος και εν αχρηστία προ καιρού διατελούντα ωρολόγιον της πόλεως. Το ωρολόγιον τούτο ως γνωστόν, έχει ειδικά εισοδήματα, εκ των οποίων οι αρμόδιοι ηδύναντο να διαθέσωσι ποσόν προς επιδιόρθωσιν αυτού και να θέσουν εις λειτουργίαν, ατυχώς όμως ουδεμίαν τοιαύτη πρόνοια ελήφθη. Γνωρίζομεν μάλιστα ότι μέχρι τούδε καθυστερείται η ανάλογος αμοιβή του ωρολογοποιού όστις προ πολλών μηνών έλαβεν εντολήν».

Τα χρόνια περνούν και τόσο ο πύργος του ρολογιού όσο και ορισμένα τμήματα του κάστρου αρχίζουν να ραγίζουν και να καταρρέουν. Από το μηχανισμό του ρολογιού ό,τι έχει απομείνει ξηλώνεται και πουλιέται στους παλιατζήδες. Στη δεκαετία του 1910-1920 καταρρέει ο οικίσκος του μηχανισμού και στον ερειπωμένο πύργο τώρα φωλιάζουν νυχτερίδες και κουκουβάγιες.

Η πόλη, χρόνο με το χρόνο, αλλάζει πρόσωπο και πολλά προβλήματα περιμένουν τη λύση τους. Ο ένας πόλεμος διαδέχεται τον άλλο και η προσφυγιά όλο και αυξάνεται, για να κορυφωθεί με τη μικρασιατική καταστροφή. Τα οικονομικά του Δήμου είναι πενιχρά ενώ είναι πάρα πολλοί είναι οι φτωχοί και οι αγράμματοι. Ποιος να σκεφθεί και ποιος να προγραμματίσει τη λειτουργία του παλιού ρολογιού, όταν οι περισσότεροι δρόμοι είναι γεμάτοι λάσπες και κοπριές ζώων και πολλοί Τρικαλινοί αποπατούν κάτω από τα γεφύρια και ουρούν στις μάνδρες των σπιτιών, σημειώνει χαρακτηριστικά ο κ. Κατσόγιαννος στη μελέτη του. Αναφέρει, ωστόσο, πως δεν έλειπαν και τα μεγάλα ρολόγια του τοίχου από τα περισσότερα αρχοντόσπιτα.

Θα περάσουν 56 χρόνια μέχρι να ξανακούσουν οι Τρικαλινοί τους χτύπους του ρολογιού του κάστρου. Τα λιμνάζοντα νερά της τοπικής αυτοδιοίκησης ήλθε να τα ταρακουνήσει ο νεοεκλεγείς δήμαρχος Θ. Θεοδοσόπουλος, το 1934. Πλην των άλλων πολλών εξυγιαντικών έργων, που απέβλεπαν στην ποιοτική αναβάθμιση της πόλης, το 1936 κατασκευάστηκε το γνωστό και όμορφο ρολόι του κάστρου. Στα πεπραγμένα της πενταετίας 1934-1939, των άλλων αναφέρει: “Κατεσκευάσθη επίσης εκ των πρώτων το ωρολογοστάσιον εις το δεύτερον διαμέρισμα του φρουρίου και ετοποθετήθη το Ωρολόγιον της πόλεως εξυπηρετούν τας από της απόψεως αυτής ανάγκας της πόλεως”.

Ο ίδιος παραθέτει στη συνέχεια και ορισμένα στοιχεία για το όμορφο αυτό ωρολογοστάσιο, που το διακρίνει κανείς από πολλά χιλιόμετρα μακριά, ερχόμενος από τη Λάρισα ή την Καρδίτσα. Την ανέγερσή του είχε αναλάβει ο εργοδηγός Δημ. Σελέκος, με αρχιμάστορα τον Παναγιώτη Παπανικολάου ή Τσιγκέλη.

Οι διαστάσεις του ισογείου είναι 7,20μ. χ 6,45μ. και το ύψος 15,50μ. του πρώτου ορόφου (4.80 χ 4.80μ.) και ύψος 5,30μ. του δευτέρου, όπου και ο μηχανισμός του ρολογιού 3,30 Χ 3,30μ. και το ύψος του 5,80μ. Συνολικά, το ύψος είναι 26,60μ. και η διάμετρος των καντράν είναι 1,60μ. Εσωτερικά φέρει ξύλινη κλίμακα που καταλήγει σε τρία ξύλινα πατώματα. Ο μηχανισμός του ρολογιού είναι από το εργοστάσιο του Γεωργίου Καραμάνου, που βρισκόταν στην Καλλιθέα Αθηνών. Το βάρος της καμπάνας ανέρχεται στα 1000 κιλά.

Οι χτύποι του ρολογιού, ειδικά τα περασμένα χρόνια, δεν θύμιζαν μόνο τις ώρες του 24ώρου στους Τρικαλινούς, αλλά έδειχναν και την ώρα σε κάποιους ερωτευμένους, που υπομονετικά περίμεναν με αγωνία στα σκαλοπάτια του κάστρου την αγαπημένη τους, σημειώνει ο Τρικαλινός ερευνητής.

Δείτε επίσης