Χλωροθαλιδόνη

Η χλωροθαλιδόνη (chlorthalidone) είναι ένα θειαζιδικό παράγωγο (διουρητικό) με πολύ μεγάλη διάρκεια δράσης.

Ενδείξεις: Οίδημα, υπέρταση, άποιος διαβήτης.

Αντενδείξεις: Υπερευαισθησία στις θειαζίδες ή τις σουλφονυλουρίες. Ηπατική, νεφρική ανεπάρκεια. Ουρική αρθρίτιδα, σακχαρώδης διαβήτης.

Ανεπιθύμητες ενέργειες – παρενέργειες: Αδυναμία, ναυτία, μυϊκές συσπάσεις (κράμπες), δυσκοιλιότητα, ανικανότητα (αποκαθίσταται με τη διακοπή του φαρμάκου). Υποκαλιαιμία, υπομαγνησιαιμία, υπονατριαιμία, υπερασβεστιαιμία, υπερουριχαιμία, υπεργλυκαιμία, υποκαλιαιμική αλκάλωση, αύξηση χοληστερόλης.
Σπάνια προκαλεί ουδετεροπενία, θρομβοπενία και απλαστική ή αιμολυτική αναιμία.

Αλληλεπιδράσεις της χλωροθαλιδόνης: Αυξάνει τα επίπεδα του λιθίου στο πλάσμα (κίνδυνος τοξικότητας). Η υποκαλιαιμία αυξάνει τον κίνδυνο τοξικού δακτυλιδισμού και ανταγωνίζεται τη δράση της λιδοκαΐνης.

Προσοχή στη χορήγηση: Σε νεφρική, ηπατική ανεπάρκεια, γαλουχία, κύηση, σακχαρώδη διαβήτη, ουρική αρθρίτιδα.

Δοσολογία: Αρχικώς 50-100 mg /24ωρο εφάπαξ κάθε πρωί ή 100 mg κάθε δεύτερη ημέρα. Υπέρταση 25 mg που αυξάνονται στα 50 mg αν είναι απαραίτητο. Παιδιά 2 mg /kg τρεις φορές την εβδομάδα. Η δόση συντήρησης σε ενήλικες και παιδιά εξατομικεύεται.