Μια ώρα άσκηση την ημέρα αντισταθμίζει την καθιστική ζωή

Μια σημαντική μετα-ανάλυση δείχνει ότι η άσκηση μία ώρα την ημέρα μπορεί να αντισταθμίσει τους κινδύνους της καθιστικής ζωής.

askhsh 6Η ανάλυση εξέτασε προηγούμενες έρευνες και περιέλαβε περισσότερα από ένα εκατομμύριο άτομα. Τα κακό συμπέρασμα είναι ότι η καθιστική ζωή φέρνει πρόωρο θάνατο. Το καλό όμως είναι ότι κάνοντας κάποιος άσκηση για μια ώρα την ημέρα, με μέτρια ένταση (όπως είναι η ποδηλασία ή γρήγορο περπάτημα) μπορεί να μηδενίσει τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου.

Οι άνθρωποι που δεν ήταν σωματικά δραστήριοι και έκαναν καθιστική ζωή για περισσότερες από οκτώ ώρες την ημέρα είχαν 59% περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν κατά τη διάρκεια της μελέτης σε σχέση με αυτούς που ασκούνταν περισσότερο και έκαναν καθιστική ζωή για τέσσερις ώρες την ημέρα.

Η σημερινή συμβουλές προς τους ενήλικες είναι να ασκούνται επί τουλάχιστον 30 λεπτά την ημέρα. Η αύξηση στα 60 λεπτά μπορεί να είναι μια καλή ιδέα, σύμφωνα με τη μελέτη, αν έχετε ένα καθιστικό ωράριο “9-5” στο γραφείο σας.

Η μελέτη διεξήχθη από ερευνητές διαφόρων χωρών συμπεριλαμβανομένης της Νορβηγικής Σχολής Αθλητικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Cambridge, του Πανεπιστημίου του Queensland, του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Όσλο, του Swinburne University of Technology στη Μελβούρνη, του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ και της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ. Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό The Lancet.

Το πόρισμα είναι ότι όσοι κάνουν καθιστική ζωή για τουλάχιστον οκτώ ώρες κάθε μέρα πρέπει να ασκούνται καθημερινά μία ώρα για να αναιρέσουν εντελώς τον κίνδυνο. Ωστόσο και μια άσκηση που διαρκεί λιγότερο αναιρεί μεγάλο μέρος του κινδύνου.

Αυτή η μελέτη βοήθησε να προσδιοριστούν καλύτερα οι επιδράσεις που έχει η καθιστική ζωή και η σωματική δραστηριότητα. Προηγούμενες μελέτες είχαν αντικρουόμενα αποτελέσματα, καθώς κάποιες είχαν βρει ότι ο κίνδυνος της καθιστικής ζωής μπορεί να αντιμετωπιστεί με την άσκηση, ενώ άλλες είχαν βρει ότι ουσιαστικά ο κίνδυνος δεν αντιμετωπίζεται.

Η μετα-ανάλυση αφορούσε 1.005.791 άτομα από 16 μελέτες. Οι ερευνητές εφάρμοσαν ένα τυποποιημένο πρωτόκολλο και ζήτησαν από τους συντάκτες των δημοσιευμένων μελετών να κάνουν εκ νέου αναλύσεις. Αυτό σήμαινε ότι μπορούσαν να συγκεντρώσουν πληροφορίες και να κάνουν άμεσες συγκρίσεις μεταξύ των ομάδων.

Σχετικά άρθρα