kartal escort ataşehir escort maltepe escort ümraniye escort ümraniye escort ümraniye escort ataşehir escort kartal escort maltepe escort ümraniye escort maltepe escort alanya escort tuzla escort http://www.pendikliler.com/ kartal escort ankara escort ankara escort bayan ankara escort ankara escort ankara escort jigolo arayan bayanlar jigolo istanbul jigolo olmak istiyorum jigolo ajansı beykent koltuk doseme avrupa yakasi escort halkalı escort escort bayan porno batum escort travesti porno izmir escort izmir escort ankara escort ankara escort jigolo kirala jigolo basvuru jigolo olmak istiyorum jigolo olmak istiyorum jigolo sitesi kadikoy escort pendik escort
Διαβήτης και μάτια: Αμφιβληστροειδοπάθεια, καταρράκτης και γλαυκώμα

Διαβήτης και μάτια: Αμφιβληστροειδοπάθεια, καταρράκτης και γλαυκώμα

Ο διαβήτης είναι η κύρια αιτία για πολλά κρούσματα τύφλωσης. Παρότι η σοβαρότερη βλάβη αφορά τον αμφιβληστροειδή (αμφιβληστροειδοπάθεια), ο διαβήτης αυξάνει επίσης τις πιθανότητες εκδήλωσης καταρράκτη και γλαυκώματος.

Τα υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα βλάπτουν τα αιμοφό­ρα αγγεία του αμφιβληστροειδή, της φωτοευαίσθητης μεμβρά­νης που καλύπτει το πίσω μέρος του βολβού του ματιού. Αυτά τα τριχοειδή αγγεία σπάνε και αιμορραγούν υγρό στον ιστό που τα περιβάλλει, αφήνοντας αποθέσεις πρωτεϊνών και λιπών που ονομάζονται σκληρά εξιδρώματα. Αν η αιμορραγία συμβεί γύρω από την ωχρά κηλίδα (το μέρος του αμφιβληστροειδή που είναι υπεύθυνο για την οξεία και κεντρική όραση), η όραση θα επηρε­αστεί. Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται οίδημα της ωχράς κηλδας. Τα τοιχώματα αυτών των δοχείων αναπτύσσουν επίσης μικρά εξογκώματα που λέγονται μικροανευρύσματα.

Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια

Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια είναι η προσβολή των τριχοειδών αγγείων του αμφιβληστροειδούς.  Τα αγγεία αυτά μπορεί να παρουσι­άζουν διαρροή (μικρή αιμορραγία), μικροαποφράξεις, με συνέπεια την ισχαιμία, και σε προχωρημένο στάδιο μπορεί να αναπτυχθούν παθολογικά νεοαγγεία στην επιφάνεια του αμφιβληστροειδούς.

Τα νεοαγγεία αυτά μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγία στο εσωτερικό του ματιού, ενώ σε πιο προχωρημένη μορφή της νόσου μπορεί να οδηγήσουν σε αποκόλληση αμφιβληστροειδούς και μη αναστρέψιμη απώλεια όρασης.

Τέλος, η ανά­πτυξη νεοαγγείων στο πρόσθιο τμήμα του οφθαλμού μπορεί να προκαλέσει σοβαρής μορφής γλαύκωμα (αύξηση της πίεση στον οφθαλμό).

Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια αποτελεί τη συχνότερη αιτία τύφλωσης στη Δύση σε ασθενείς ηλικίας 20 έως 65 ετών. Η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση είναι καθοριστικής σημασίας για τον ασθενή.

Η καλή ρύθμιση του σακχάρου αλλά και άλλων παραμέτρων, όπως η αρτηριακή πίεση και η νεφρική λειτουργία, καθυστερούν την εμφάνιση και εξέλιξη της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας.

Ο διαβητικός ασθενής, ανεξάρτητα από την εμφάνιση ή όχι συμπτωμάτων από τους οφθαλμούς (θάμβος οράσεως, μυοψίες, φωταψίες, απότομη απώλεια όρασης), θα πρέπει να επισκέπτεται τον οφθαλμίατρο ετησίως.

Η εκτίμηση της βαρύτητας της νόσου γίνεται με τη διενέργεια ειδικών εξετάσεων, όπως η φλουοροαγγειογραφία και η Β-υπερηχογραφία, οι οποίες είναι πιθανόν να επαναλαμβάνονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

Οι θεραπευτικές μέθοδοι που εφαρμόζονται για την διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια είναι η Laser φωτοπηξία και η χειρουργική αντιμετώπιση των βαρύτερων περιπτώσεων (αιμορραγία, αποκόλληση αμφιβληστροειδούς).

Τρόποι διάγνωσης. Για να διαγνωστεί η αμφιβληστροειδο­πάθεια, χρειάζεται ένας ολοκληρωμένος έλεγχος της όρασης. Διαστέλλοντας την κόρη και χρησιμοποιώντας το οφθαλμοσκόπιο (ένα όργανο που εξετάζει σε βάθος το εσωτερικό του ματιού), ένας ειδικός μπορεί να ανιχνεύσει προσωρινές βλάβες πολύ νωρίτερα από όσο μπορεί ο ασθενής να παρατηρήσει αλλαγές στην όραση του.

Ο οφθαλμίατρος μπορεί να χρησιμοποιήσει και άλλες ανα­λύσεις. Η στερεοσκοπική φωτογραφία επιτρέπει τη λεπτομερή εξέταση του αμφιβληστροειδή. Η αγγειογραφία φλουοροσκεΐνης συνίσταται στη φωτογράφηση των ματιών μετά από μια ένεση με χρωστική ουσία, η οποία επιτρέπει τη λεπτομερή καταγραφή των αιμοφόρων αγγείων του αμφιβληστροειδή και τη σαφή ανίχνευση τυχόν αιμορραγίας ή ζωνών στις οποίες έχει μειωθεί η παροχή αίματος.

Κάποιος που ξέρει ότι είναι διαβητικός πρέπει να συμβουλεύεται τον οφθαλμίατρο κάθε χρόνο. Αν η διάγνωση καθυστερήσει, πε­ρίπου 10-20% των ασθενών έχουν ήδη εκδηλώσει κάποιο είδος πάθησης της όρασης, όταν διαγνωστούν με διαβήτη.

Η αμφιβληστροειδοπάθεια μπορεί να επιδεινωθεί κατά την εγκυμοσύνη, γι’ αυτό και οι έγκυοι διαβητικές πρέπει να κάνουν οφθαλμολογικές εξετάσεις κάθε 3-6 μήνες μετά τη γέννηση.

Στα τελευταία στάδια της αμφιβληστροειδοπάθειας, ο προσβε­βλημένος αμφιβληστροειδής, στην προσπάθεια του να αποκαταστήσει την ιδιαίτερα μειωμένη ροή αίματος, δημιουργεί νέα αιμοφόρα αγγεία. Αυτά όμως τα νέα αιμοφόρα αγγεία αναπτύσσονται μη φυσιολογικά στο υαλοειδές σώμα του οφθαλμού, δηλαδή στο τμήμα του ματιού που είναι γεμάτο υγρό και βρίσκεται μπρο­στά από τον αμφιβληστροειδή.

Τα νέα αιμοφόρα αγγεία είναι εύθραυστα, μπορεί να αιμορραγήσουν μέσα στο υαλοειδές σώμα του οφθαλμού και παρεμποδίζουν προσωρινά τη διέλευση του φωτός, γεγονός που προκαλεί μια ξαφνική αλλαγή στην όραση. Συνήθως, το αίμα απορροφάται ξανά, αλλά είναι πιθανό να σχηματιστεί ιστός από την ουλή, ο οποίος κινδυνεύει να σχίσει τον αμφιβληστροειδή, καθώς τον τραβά από το πίσω μέρος του μα­τιού. Η αποκόλληση του αμφιβληστροειδή που προκαλείται έτσι μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη απώλεια όρασης.

Αντιμετώπιση. Η αμφιβληστροειδοπάθεια συνήθως αντιμετωπίζεται με εγχείρηση λέιζερ. Σε αυτή τη διαδικασία, μια λεπτή ακτίνα φωτός υψηλής ενέργειας κατευθύνεται προς τον αμφιβληστροειδή, σφραγίζει χα αιμοφόρα αγγεία που αιμορραγούν και καταστρέφει όλα τα νέα αιμοφόρα αγγεία. Σταματώντας την αιμορραγία γύρω από την ωχρά κηλίδα, όταν υπάρχει οίδημα (συσσώρευση υγρού), η θεραπεία με λέιζερ μπορεί να βοηθήσει να αποφευχθεί η απώλεια χης οξείας όρασης, αν πραγματοποιηθεί έγκαιρα.

Η χειρουργική επέμβαση με λέιζερ δεν κάνει καμία τομή, είναι σχετικά ανώδυνη και μπορεί να γίνει στο ιατρείο. Η θεραπεία της εκφυλιστικής αμφιβλησχροειδοπάθειας μπορεί να απαιτήσει αρκετά «εγκαύματα» με λέιζερ σε περισσότερες από μία συνεδρίες. Ο στόχος είναι να καταστραφεί όλος ο ιστός του αμφιβληστροειδή που δεν είναι απαραίτητος για την όραση, γεγονός που μειώνει την ανάπτυξη νέων αιμοφόρων αγγείων και συρρικνώνει χα υφιστάμενα μη φυσιολογικά αιμοφόρα αγγεία.

Για την αντιμετώπι­ση του οιδήματος της ωχράς κηλίδας απαιτούνται πολύ λιγότερα «εγκαύματα» και συνήθως αρκεί μία μόνο συνεδρία. Δεδομένου ότι η θεραπεία με λέιζερ καταστρέφει κάποιους ιστούς του μα­τιού, είναι πιθανό να μειωθεί η νυχτερινή όραση μετά από πολ­λά «εγκαύματα». Οι ενέσεις στεροειδών και αντιαγγειογενετικών φαρμάκων στο υαλοειδές σώμα του οφθαλμού, που μειώνουν την ανάπτυξη νέων αιμοφόρων αγγείων, μπορούν να προσφέρουν μια προσωρινή ανακούφιση. Αυτή η αγωγή μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνη της ή σε συνδυασμό με θεραπεία με λέιζερ. Συχνά μπορεί να χρειαστούν πολλές ενέσεις. Ωστόσο, οι ενέσεις στεροειδών μπορεί να αυξήσουν τους κινδύνους να εμφανιστεί γλαύκωμα και καταρράκτης.

Αν αποκολληθεί ο αμφιβληστροειδής ή υπάρχει εκτεταμένη αι­μορραγία ή ουλές, είναι πιθανό να χρειαστεί υαλοειδεκχομή/βιτρεκτομή. Αυτή η χειρουργική διαδικασία αφαιρεί το αίμα, τον ιστό με ουλές και το υαλώδες σώμα του οφθαλμού. Ο αποκολ­λημένος αμφιβληστροειδής αποκαθίσταται και το υαλώδες σώμα του οφθαλμού αντικαθίσταται από ένα αλατούχο διάλυμα. Αν και αυτή η διαδικασία συχνά είναι αποτελεσματική, μπορεί να υπάρξουν επιπλοκές όπως αποκόλληση του αμφιβληστροειδή ή γλαύκωμα.

Καταρράκτης

Οι διαβητικοί τείνουν να εμφανίσουν καταρράκτη (θόλωμα στον φακό του ματιού) πιο συχνά και σε μικρότερη ηλικία από την πλει­οψηφία του πληθυσμού. Η εξέλιξη του καταρράκτη είναι αργή και ανώδυνη, αλλά πρέπει να σημειωθεί όχι η όραση αρχίζει να θολώνει, ενώ η λάμψη του ήλιου ή των φώτων γίνεται ενοχλητική. Ο κα­ταρράκτης θεραπεύεται με χειρουργική επέμβαση όταν η διαταραχή απειλεί να σταθεί εμπόδιο στις καθημερινές δραστηριότητες. Εμφυτεύεται ένας νέος τεχνητός φακός, ο οποίος συνήθως αποκαθι­στά την όραση. Η εγχείρηση συνήθως είναι γρήγορη, ανώδυνη και ασφαλής, ενώ χα εγχειρισμένα άτομα συνήθως παρατηρούν βελτίωση στην όραση τους λίγες μέρες μετά από την εγχείρηση.

Μία άλλη συνηθισμένη επιπλοκή στους διαβητικούς είναι το γλαύκωμα, μια πάθηση που χαρακτηρίζεται από την υπερβολική πίεση του υγρού μέσα στον βολβό του ματιού. Όπως συμβαίνει και με την αμφιβληστροειδοπάθεια, ο ασθενής ίσως να μην αντιληφθεί το πρόβλημα, καθώς στα αρχικά στάδια δεν υπάρχουν συμπτώματα. Η εξέταση για το γλαύκωμα περιλαμβάνεται στους περισσότερους συνηθισμένους οφθαλμολογικούς ελέγχους. Αν δεν ανιχνευτεί ή δεν αντιμετωπιστεί, συνήθως με σταγόνες που μειώνουν την πίεση στο μάτι, μπορεί να προκληθεί βλάβη στο οπτικό νεύρο και να προκύψει τύφλωση. Η απώλεια της όρασης που οφείλεται στο γλαύκωμα δεν μπορεί να αποκατασταθεί, αλλά αυτή η κατάσταση μπορεί εύκολα να ελεγχθεί με φάρμακα. Σε μερικές περιπτώσεις, η χειρουργική επέμβαση με λέιζερ βελτιώνει την αποστράγγιση των υγρών.

Πρόληψη οφθαλμολογικών παθήσεων

Ένας από τους καλύτερους τρόπους προστασίας της όρασης είναι ο αυστηρός έλεγχος των επι­πέδων γλυκόζης στο αίμα. Όσοι διατηρούν χα επίπεδα σακχάρου στο αίμα κοντά στις φυσιολογικές τιμές μειώνουν τον κίνδυνο εμ­φάνισης αμφιβληστροειδοπάθειας και άλλων παθήσεων της όρασης. Υπάρχουν επίσης και άλλες προφυλάξεις. Αν ελέγχεται η αρτηριακή πίεση, μπορεί να ελεγχθεί και η αμφιβληστροειδοπάθεια. Εξίσου σημαντικό είναι να γίνεται μία οφθαλμολογική εξέταση τον χρόνο.

Δείτε επίσης