kartal escort ataşehir escort maltepe escort ümraniye escort ümraniye escort ümraniye escort ataşehir escort kartal escort maltepe escort ataşehir escort maltepe escort alanya escort tuzla escort http://www.pendikliler.com/ kartal escort ankara escort ankara escort bayan ankara escort ankara escort ankara escort escort bursa Ankara escort Çankaya escort escort ankara avrupa yakasi escort halkalı escort escort bayan sirinevler escort batum escort jigolo kirala jigolo basvuru jigolo olmak istiyorum jigolo olmak istiyorum jigolo sitesi ankara escort Escort ankara astropay astropay astropay
Πως οι φαρμακευτικές εταιρείες διατηρούν υψηλές τιμές στα φάρμακα

Πως οι φαρμακευτικές εταιρείες διατηρούν υψηλές τιμές στα φάρμακα

Οι εταιρείες που αναπτύσσουν νέα φάρμακα ανταμείβονται για τις καινοτομίες τους με δικαιώματα ευρεσιτεχνίας που τυπικά διαρκούν 20 χρόνια. Όταν μια πατέντα λήξει, οι υπόλοιπες εταιρείες έχουν δικαίωμα να κυκλοφορήσουν τα δικά τους φάρμακα με την ίδια δραστική ουσία, τα λεγόμενα γενόσημα, και έτσι να υπάρχει ανταγωνισμός τιμών. Το σύστημα αυτό υποτίθεται ότι διατηρεί υπό έλεγχο τη φαρμακευτική δαπάνη. Μια ανάλυση του αμερικανικού οργανισμού FDA (Food and Drug Administration) διαπίστωσε ότι οι τιμές των φαρμάκων μειώνονται κατά 50% με 2 γενόσημα στην αγορά, κατά 70% με 5 γενόσημα και κατά 90% με 15 γενόσημα.

Ωστόσο τα τελευταία χρόνια οι εταιρείες έχουν καταφέρει με διάφορους τρόπους να διατηρούν υψηλά τις τιμές και φυσικά τα κέρδη τους. Ο πιο απλός τρόπος είναι οι “συμφωνίες καθυστέρησης” βάσει των οποίων η μια εταιρεία πληρώνει την άλλη για να μη κυκλοφορήσει γενόσημο στην αγορά. Η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου των ΗΠΑ (Federal Trade Commission) εκτίμησε το 2009 ότι αυτά τα συμφωνητικά κοστίζουν στους καταναλωτές της χώρας πάνω από 3,5 δισ. δολ. ετησίως.

Είμαι κι εγώ φάρμακο

Ο πιο σημαντικός τρόπος διατήρησης υψηλών τιμών είναι ότι συστηματικά οι εταιρείες κάνουν μικρές αλλαγές στα φάρμακα των οποίων λήγει η πατέντα τους προκειμένου να τα κυκλοφορούν ως καινούργια στην αγορά. Εμβληματικό παράδειγμα είναι η περίπτωση του Prilosec (ομεπραζόλη) της AstraZeneca, ενός φαρμάκου που μειώνει γαστρική έκκριση οξέων. Σε αρκετά φάρμακα η δραστική ουσία έχει δύο ισομερή -ένα αριστερόστροφο και ένα δεξιόστροφο όπως τα αποκαλούν οι χημικοί- και κάποιες φορές η απομάκρυνση ενός από τα δύο μειώνει τις παρενέργειες ή κάνει ένα φάρμακο λίγο πιο αποτελεσματικό. Ένα μήνα πριν λήξει η πατέντα του Prilosec, η εταιρεία κυκλοφόρησε την εκδοχή του με μόνο ένα ισομερές δημιουργώντας έτσι ένα καινούργιο φάρμακο, το Nexium. Μια μετα-ανάλυση τριών κλινικών δοκιμών έδειξε ότι το νέο φάρμακο ήταν ελαφρώς καλύτερο στη περίπτωση της διαβρωτικής οισοφαγίτιδας ωστόσο είχε συγκρίνει 40 mg από το Nexium έναντι 20 mg από το Prilosec. Για να πείσει γιατρούς και ασθενείς ότι το Nexium είναι η τελευταία λέξη της τεχνολογίας, η εταιρεία δαπάνησε 500 εκατ. δολ. μέσα σε ένα χρόνο. Η Wall Street Journal έγραψε στο πρωτοσέλιδό της: “To παράδειγμα του Prilosec επαναλαμβάνεται σε ολόκληρη τη φαρμακευτική βιομηχανία, εξηγώντας γιατί η δαπάνη των συνταγογραφούμενων φαρμάκων της χώρας αυξάνεται κατά 17% ετησίως, ακόμη και όταν ο πληθωρισμός είναι σε ηρεμία”.

Άλλο παράδειγμα αυτής της τακτικής είναι το Aricept (ντονεπεζίλη) ενός πολύ κερδοφόρου φαρμάκου της Pfizer για τη νόσο Αλτσχάιμερ. Η περίπτωση αναφέρεται από τον Πήτερ Γκοτζέ (Peter Gøtzsche) καθηγητή σχεδιασμού και ανάλυσης κλινικών ερευνών στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, ο οποίος έχει δημοσιεύσει πάνω από 70 μελέτες στα πιο έγκυρα ιατρικά περιοδικά. Τέσσερις μήνες πριν από τη λήξη της πατέντας του Aricept, η εταιρεία πήγε έγκριση μια νέας δοσολογίας, των 23 mg, ως πιο αποτελεσματικής για ορισμένους ασθενείς ενώ οι παλαιότερες δοσολογίες ήταν των 5 mg και 10 mg. Με τις παλιές δοσολογίες χαπιών θα μπορούσε να συνδυάσει κάποιος είτε 20 mg είτε 25 mg αλλά όχι 23 mg και επιπλέον δεν είναι εύκολο να δίνει κάποιος δύο ή τρία χάπια σε ασθενείς με άνοια οι οποίοι δυσκολεύονται στην κατάποση. Με αυτόν τον τρόπο η εταιρεία πέτυχε η νέα δοσολογία να θεωρηθεί κάτι καινούργιο και να πάρει παράταση της πατέντας για τρία χρόνια.

Επειδή τα φάρμακα είναι κυριολεκτικά ζωτικής σημασίας οι ασθενείς δεν έχουν άλλη επιλογή από το να πληρώνουν, ανεξάρτητα από την τιμή τους. Τα νέα φάρμακα όμως δεν είναι κατ’ ανάγκη καλύτερα από τα παλιά. Για να πάρει έγκριση ένα φάρμακο πρέπει να είναι απλώς καλύτερο από την εικονική ουσία και όχι καλύτερο από ένα ήδη υπάρχον φάρμακο. Η Αμερικανίδα γιατρός Μάρσια Έιντζελ (Marcia Angell), που έχει θητεύσει επικεφαλής επιμελήτρια του περιοδικού The New England Journal of Medicine και ανακυρήχθηκε από το περιοδικό Time ως μια από τις 25 σημαντικότερες προσωπικότητες στον ιατρικό κόσμο, ανέφερε το 2015 στο Forbes: “Είναι ακριβή η παραγωγή ενός καινοτόμου φαρμάκου. Κατά μέσο όρο, ο λογαριασμός ξεπερνά τα 400 εκατομμύρια δολάρια. Έτσι, οι εταιρείες ακολουθούν συχνά μια λιγότερο δαπανηρή διαδρομή για να δημιουργήσουν ένα νέο προϊόν. Μετασχηματίζουν χημικά ένα παλιό αλλά καλό φάρμακο, δημιουργούν ένα νέο όνομα, κάνουν μια τεράστια διαφημιστική καμπάνια και πωλούν το ανακυκλωμένο σαν να πρόκειται για την τελευταία καινοτομία”. Σύμφωνα με παλιότερους υπολογισμούς της Έιντζελ αυτή είναι η λογική που λανσάρεται τουλάχιστον το 70% των νέων φαρμάκων.

Ακριβά τα γενόσημα στην Ελλάδα

Από την άλλη μεριά, οι εταιρείες γενοσήμων μερικές φορές δεν βοηθούν τον εαυτό τους προκειμένου να αυξήσουν το μερίδιο αγοράς. Τα γενόσημα είναι πιο φθηνά διότι δεν απαιτούν έρευνα ή κλινικές μελέτες και έχουν χαμηλότερο κόστος μάρκετινγκ καθώς εισέρχονται σε μια αγορά που είναι ήδη εδραιωμένη. Θα πρέπει ωστόσο να αποδείξουν ότι είναι βιοϊσοδύναμα με τα πρωτότυπα αλλά αυτό δεν το επιτυγχάνουν πάντα. Η πιο κραυγαλέα περίπτωση αποτυχίας καταγράφηκε το 1967 όταν σε ασθενείς που λάμβαναν ένα γενόσημο αντιβιοτικό δεν ανιχνευόταν καν η δραστική ουσία (χλωρομυκετίνη) στο αίμα τους. Αργότερα αποδείχθηκε ότι η επικάλυψη που χρησιμοποιούσαν οι κατασκευαστές εμπόδιζε τη διάλυση της ουσίας στο γαστρεντερικό σύστημα. Σε μια έρευνα μεταξύ γιατρών που δημοσιεύθηκε στο Annals of Pharmacotherapy το 2011, οι μισοί εμφανίστηκαν επιφυλακτικοί για την ποιότητα ορισμένων γενοσήμων ενώ τo 2015 υπήρξαν στις ΗΠΑ 267 ανακλήσεις γενόσημων, δηλαδή πάνω από ένα για κάθε δεύτερη μέρα. Τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ τα γενόσημα έχουν γίνει πιο ακριβά, κάτι που έχει προκαλέσει την προσοχή των υπευθύνων συγκράτησης της φαρμακευτικής δαπάνης.

Στην Ευρώπη, μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2017 και στην οποία συμμετείχε ο Πάνος Καναβός, καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής Υγείας στο London School of Economics, συνέκρινε τις τιμές των γενοσήμων σε 13 ευρωπαϊκές χώρες και διαπίστωσε ανεξήγητα μεγάλες διαφορές. Χρησιμοποιώντας στοιχεία της IMS Health του 2013, οι συγγραφείς βρήκαν ότι οι τιμές στην Ελβετία ήταν 2,5 φορές υψηλότερες της Γερμανίας και 6 φορές υψηλότερες της Βρετανίας. Η Ελλάδα ήταν η δεύτερη πιο ακριβή χώρα μετά την Ελβετία, με εργοστασιακές τιμές διπλάσιες από αυτές της Γερμανίας και πενταπλάσιες της Βρετανίας. 

H Ελβετία και η Ελλάδα είναι από τις πιο ακριβές χώρες στην Ευρώπη στα γενόσημα. Πηγή: OJ Wouters, PG Kanavos, M McKee. Comparing generic drug markets in Europe and the United States: prices, volumes, and spending. Milbank Q. 2017; 95(3):554-601. Το διάγραμμα βασίστηκε σε στοιχεία της ΙΜS Health (2013).

Πηγές:

  1. Prilosec’s Maker Switches Users To Nexium, Thwarting Generics. The Wall Street Journal, 
  2. Peter C Gøtzsche, Deadly Medicines and Organised Crime: How Big Pharma Has Corrupted Healthcare. Radcliffe Medical Press, 2013.
  3. Marcia Angell, The Truth About the Drug Companies: How They Deceive Us and What to Do About It.  Random House, 2004.
  4. Ιmpact Of ‘Me-Too’ Drugs On Health Care Costs. www.forbes.com 2015.

Δείτε επίσης