kartal escort ataşehir escort maltepe escort ümraniye escort ümraniye escort ümraniye escort ataşehir escort kartal escort maltepe escort ataşehir escort maltepe escort alanya escort tuzla escort http://www.pendikliler.com/ kartal escort ankara escort ankara escort bayan ankara escort ankara escort ankara escort jigolo arayan bayanlar jigolo istanbul jigolo olmak istiyorum jigolo ajansı beykent koltuk doseme izmir escort bursa escort gaziantep escort denizli escort porno indir avrupa yakasi escort istanbul escort halkali escort sirinevler escort batum escort travesti porno izmir escort izmir escort ankara escort ankara escort rus porno ankara escort ankara escort izmir escort eskişehir escort eskişehir escort
porno izle Η απάτη των φαρμακευτικών εταιρειών με το ghostwriting

Η απάτη των φαρμακευτικών εταιρειών με το ghostwriting

Ποιος γράφει τις μελέτες που δημοσιεύονται στα επιστημονικά περιοδικά για τα φάρμακα; Οι επιστήμονες φυσικά. Οι γιατροί και οι ιατρικοί ερευνητές που γνωρίζουν καλά ένα συγκεκριμένο θέμα. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει πάντα, όπως έδειξε το “σκάνδαλο των οιστρογόνων” το οποίο είδε το φως της δημοσιότητας το 2009. Οι φαρμακευτικές εταιρείες συχνά χρησιμοποιούν συγγραφείς-φαντάσματα και στη συνέχεια προσεγγίζουν γνωστούς γιατρούς για να υπογράψουν και να εξασφαλίσουν τη δημοσίευση των άρθρων τους στα επιστημονικά περιοδικά.

Όταν οι γυναίκες σταματούν να παράγουν οιστρογόνα, αυξάνεται ο κίνδυνος για οστεοπόρωση και καρδιαγγειακές ασθένειες. Στη δεκαετία του 1990 διαδόθηκε η ιδέα ότι οι επιπτώσεις της εμμηνόπαυσης μπορούσαν να αντιμετωπιστούν με λήψη χαπιών που περιείχαν οιστρογόνα. Πολλές γυναίκες άρχισαν να πείθονται πως αν ήθελαν να παραμείνουν νέες και υγιείς καλό θα ήταν να λαμβάνουν το Premarin της Wyeth το οποίο είχε εγκριθεί το 1986. Όμως μια μελέτη στο περιοδικό New England Journal of Medicine είχε βρει ότι το Premarin προκαλούσε τουλάχιστον 4 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο για καρκίνο της μήτρας, και δεν ήταν η μόνη που κατέληγε σε αυτό το συμπέρασμα. Ανακαλύφθηκε ωστόσο ότι μειώνοντας τη δόση του οιστρογόνου και χορηγώντας μια συνθετική μορφή προγεστερόνης, την προγεστίνη, ο κίνδυνος για καρκίνο μειωνόταν σημαντικά, κι έτσι η Wyeth έφτιαξε και ένα δεύτερο φάρμακο, το Prempro.

Δεν υπήρχαν πολλά στοιχεία για τις ενδεχόμενες παρενέργειες των δύο φαρμάκων και τα αμερικανικά National Institutes of Health αποφάσισαν να εξετάσουν τη δράση τους μέσω της Women’s Health Initiative, της μεγαλύτερης έρευνας που έγινε ποτέ στις ΗΠΑ περιλαμβάνοντας περίπου 150.000 γυναίκες. Από αυτές, 27.000 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες ηλικίας 50-79 ετών χωρίστηκαν τυχαία σε ομάδες που λάμβαναν το Premarin, το Prempro ή ένα εικονικό φάρμακο. Οι ελπίδες ήταν υψηλές για τους γιατρούς που θα είχαν επιτέλους στα χέρια τους μια αξιόπιστη απόδειξη για τα οφέλη της ορμονοθεραπείας.

Τα ευρήματα ήταν σοκαριστικά. Η χορήγηση του Prempro έπρεπε να διακοπεί πρόωρα, μετά από πέντε χρόνια παρακολούθησης. Δημιουργούσε μεν μεγαλύτερη οστική πυκνότητα αλλά προκαλούσε 29% αύξηση στα περιστατικά καρδιαγγειακής ανεπάρκειας, 26% περισσότερους καρκίνους του μαστού, 41% αύξηση εγκεφαλικών επεισοδίων και διπλάσια περιστατικά άνοιας, σε σχέση με το εικονικό φάρμακο. Το Premarin προκαλούσε αυξημένο κίνδυνο για άνοια και εγκεφαλικό.

Μετά από αυτό, περί τις 8.400 γυναίκες έκαναν μαζική αγωγή στην Wyeth και το δικαστήριο απαίτησε να προσκομιστούν τα εσωτερικά έγγραφα της εταιρείας. Αποκαλύφθηκε ότι η Wyeth είχε προσλάβει μια εταιρεία επικοινωνίας ονόματι DesignWrite για να της γράφει άρθρα που δημοσιεύτηκαν στα επιστημονικά περιοδικά μεταξύ των ετών 1997 και 2003 προκειμένου να προωθήσει την ιδέα της ορμονθεραπείας. Η DesignWrite έγραφε τα άρθρα και στη συνέχεια προσλάμβανε γιατρούς να τα υπογράψουν έναντι αμοιβής. Διαπιστώθηκε ότι 26 τέτοια άρθρα είχαν δημοσιευτεί σε 18 επιστημονικά  περιοδικά. Φυσικά, τα άρθρα τόνιζαν τα οφέλη της ορμονοθεραπείας και υποβάθμιζαν τις ενδεχόμενες παρενέργειες. Η πιο γνωστή επιστήμων που είχε υπογράψει ένα τέτοιο άρθρο ήταν η καθηγήτρια ψυχολογίας Barbara Sherwin από το  Πανεπιστήμο McGill, του Καναδά, η οποία ειδικευόταν στον τρόπο που επηρεάζουν οι ορμόνες τη διάθεση των γυναικών.

Εκτεταμένο το ghostwriting

Για ποιο λόγο υπάρχει στον ιατρικό χώρο το ghostwriting, δηλαδή άλλοι γράφουν τα άρθρα και άλλοι τα υπογράφουν; Εάν οι υπεύθυνοι για την σχεδίαση και την ανάλυση μιας ιατρικής μελέτης δεν είναι στην πραγματικότητα αυτοί που αναφέρονται ως συγγραφείς αλλά είναι οι σκιώδεις σύμβουλοι των φαρμακευτικών εταιρειών γιατί κάποιος να έχει εμπιστοσύνη στα συμπεράσματά τους; Μήπως αυτά τα άρθρα δεν γράφονται για να προωθήσουν την επιστημονική γνώση αλλά για να περνούν τα λεπτά μηνύματα των τμημάτων μάρκετινγκ; Και πόσο εκτεταμένη είναι αυτή η τακτική;

Το 2003 μια έρευνα της βρετανικής εφημερίδας The Observer ανέφερε ότι εκατοντάδες άρθρα στα ιατρικά περιοδικά που υποτίθεται ότι ήταν γραμμένα από ακαδημαϊκούς ή γιατρούς είχαν στην πραγματικότητα γραφτεί από ghostwriters. Οι φαρμακευτικές εταιρείες αναθέτουν σε κάποιον να γράψει μια ανασκόπηση που θα υποστηρίζει τα οφέλη ενός φαρμάκου ή μιας θεραπείας. Στη συνέχεια, βολιδοσκοπούνται αναγνωρισμένοι γιατροί για να βάλουν το όνομά τους στην μελέτη και να υποβληθεί προς δημοσίευση σε επιστημονικό περιοδικό. Οι γιατροί αμείβονται και αποκτούν τη φήμη του συγγραφέα. Τα δημοσιεύματα δίνονται τους ιατρικούς επισκέπτες για να ενημερώσουν τους γιατρούς που συνταγογραφούν τα φάρμακα και αναπαράγονται στα μίντια στοχεύοντας το ευρύ κοινό. Παρουσιάζονται ως ανεξάρτητα άρθρα αλλά το μυστικό είναι ότι έχουν γραφτεί από τις φαρμακευτικές εταιρείες.

Μερικές φορές το μυστικό έρχεται στο φως της δημοσιότητας. Τον Φεβρουάριο του 2003, το περιοδικό New England Journal of Medicine αναγκάστηκε να αποσύρει ένα άρθρο που είχε δημοσιεύσει την προηγούμενη χρονιά για τη θεραπεία ενός τύπου καρδιακού προβλήματος, το οποίο υποτίθεται ότι είχε γραφτεί από γιατρούς του Imperial College στο Λονδίνο και του National Heart Institute. Όμως αρκετά από τα οκτώ ονόματα που αναφέρονταν στην συγγραφική ομάδα είχαν ελάχιστη ή καμία σχέση με τη δημοσιευμένη έρευνα. Η απάτη αποκαλύφθηκε όταν ένας από τους αναφερόμενους ως συγγραφείς, ο Γερμανός καρδιολόγος Hubert Seggewiss, ανέφερε πως δεν είχε καν… διαβάσει τη μελέτη.

Ένα άλλο παράδειγμα ήρθε στο φως της δημοσιότητας από τον ψυχίατρο David Healy στο Πανεπιστήμιο της Ουαλίας, ο οποίος έκανε έρευνα για τους πιθανούς κινδύνους των αντικαταθλιπτικών χαπιών. Ένας εκπρόσωπος φαρμακευτικής εταιρείας του έστειλε μια “προσφορά βοήθειας”, γράφοντας στο email: «Για να μειώσουμε το φόρτο εργασίας σας στο ελάχιστο, είπαμε στον ghostwriter μας να δημιουργήσει ένα πρώτο σχέδιο βασισμένο στο δημοσιευμένο έργο σας. Το επισυνάπτω εδώ”. Το άρθρο ήταν μια ανασκόπηση 12 σελίδων έτοιμη να παρουσιαστεί σε προσεχές συνέδριο. Το όνομα του Healy θα  εμφανιζόταν ως μοναδικού συγγραφέα, παρότι δεν είχε γράψει ούτε μια λέξη. Ο Healy δεν ήταν ικανοποιημένος με αυτό που διάβασε και πρότεινε αλλαγές. Τελικά, στο συνέδριο η μελέτη εμφανίστηκε με το όνομα ενός άλλου γιατρού. Ο Healy ανέφερε ότι αυτή η απάτη γίνεται όλο και πιο συχνή και ο ίδιος πιστεύει πως το 50% των άρθρων που αφορούν φάρμακα και δημοσιεύονται στα μεγάλα ιατρικά περιοδικά όπως το New England Journal of Medicine, το British Medical Journal και το The Lancet “δεν γράφονται με τον τρόπο που νομίζει ο μέσος άνθρωπος”.

Δείτε επίσης