kartal escort ataşehir escort maltepe escort ümraniye escort ümraniye escort ümraniye escort ataşehir escort kartal escort maltepe escort ataşehir escort maltepe escort alanya escort tuzla escort http://www.pendikliler.com/ kartal escort ankara escort ankara escort bayan ankara escort ankara escort ankara escort Ankara Escort Ankara escort Çankaya escort escort ankara ankara escort izmir escort bursa escort gaziantep escort denizli escort porno indir istanbul escort istanbul escort travesti porno izmir escort izmir escort ankara escort ankara escort rus porno jigolo kirala jigolo basvuru jigolo olmak istiyorum jigolo olmak istiyorum jigolo sitesi mersin escort
Το στρες νωρίς στη ζωή αλλάζει τα γονίδια και έτσι δημιουργεί προβλήματα συμπεριφοράς

Το στρες νωρίς στη ζωή αλλάζει τα γονίδια και έτσι δημιουργεί προβλήματα συμπεριφοράς

Μια τραυματική εμπειρία και γενικότερα το στρες νωρίς στη ζωή μπορεί να προκαλέσουν αλλαγές στα γονίδια και έτσι να οδηγήσουν σε προβλήματα συμπεριφοράς στο μέλλον, σύμφωνα με μια νέα γερμανική επιστημονική έρευνα, η οποία βασίστηκε σε πειράματα σε ποντίκια.

Η μελέτη, υπό τον Κρίστοφερ Μουργκατρόιντ του Ινστιτούτου Ψυχιατρικής Μαξ Πλανκ του Μονάχου, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Nature Neuroscience”, σύμφωνα με το BBC.

Οι επιστήμονες μελέτησαν τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του όψιμου άγχους στις ζωές των ποντικιών και διαπίστωσαν ότι τα στρεσαρισμένα πειραματόζωα παρήγαγαν αυξημένες ορμόνες που οδηγούσαν σε αλλαγές στην έκφραση των γονιδίων τους, κάτι που με τη σειρά της προκαλούσε μεταβολές στη συμπεριφορά τους στη διάρκεια της μετέπειτα ζωής τους.

Η έρευνα ανέλυσε με λεπτομέρεια, σε μοριακό επίπεδο, πώς ακριβώς οι τραυματικές και αγχογόνες εμπειρίες από πολύ νωρίς στη ζωή μπορούν να “αναπρογραμματίσουν” γονιδιακά τη συμπεριφορά των ενηλίκων, ρίχνοντας έτσι φως στο βιοχημικό μηχανισμό με βάση τον οποίο το στρες και το ψυχικό τραύμα μπορεί να προκαλέσουν μια σειρά από ψυχολογικά και νοητικά προβλήματα αργότερα.

Μεταξύ άλλων, οι ερευνητές διαχώρισαν τα νεογέννητα ποντίκια από τις μητέρες τους επί τρεις ώρες την ημέρα για διάστημα δέκα ημερών, ώστε αυτά να αισθανθούν εγκαταλειμμένα. Όπως διαπιστώθηκε στη συνέχεια, τα ζώα αυτά έδειξαν μικρότερη ικανότητα να τα βγάζουν πέρα με δύσκολες καταστάσεις στη ζωή τους και είχαν χειρότερη μνήμη.

Οι αλλαγές αυτές στη συμπεριφορά τους ήσαν “επιγενετικού” χαρακτήρα, δηλαδή προήλθαν από τις αλλαγές στο DNA τους. Οι αλλαγές κυρίως οφείλονταν στις επιπτώσεις του άγχους στο γονίδιο που ρυθμίζει την ορμόνη του στρες βασοπρεσίνη, με συνέπεια να παράγονται μεγαλύτερες ποσότητες από αυτήν αργότερα στη ζωή.

Τα ανώτερα από το φυσιολογικό επίπεδα της βασοπρεσίνης ήσαν η βασική αιτία για τα κατοπινά προβλήματα συμπεριφοράς και μνήμης των πειραματόζωων. Όταν τα τελευταία έπαιρναν ένα φάρμακο που μπλοκάρει την παραγωγή αυξημένης βασοπρεσίνης, η συμπεριφορά και η μνήμη τους επέστρεφε στο φυσιολογικό.

Οι ερευνητές θεωρούν ότι μια ανάλογη διαδικασία λαμβάνει χώρα και στους ανθρώπους, οι οποίοι νωρίς στη ζωή τους υπέστησαν κάποια τραυματική ψυχική εμπειρία (κακοποίηση, εγκατάλειψη κ.α.) ή που έζησαν σε καθεστώς μεγάλου στρες, με συνέπεια αργότερα να αναπτύξουν κατάθλιψη ή άλλα προβλήματα.

Δείτε επίσης