Αλτσχάιμερ: Βοηθάει η χολίνη στην αντιμετώπιση της νόσου;

Η νόσος του Αλτσχάιμερ πιστεύεται ότι ξεκινά την καταστροφική της πορεία στον εγκέφαλο δεκαετίες πριν από την εμφάνιση των κλινικών συμπτωμάτων. Η ασθένεια είναι πάντα μοιραία, “κλείνοντας” το ένα ζωτικό σύστημα μετά το άλλο. Η ψυχική παρακμή είναι αμείλικτη, ενώ οι ασθενείς βιώνουν μια σειρά συμπτωμάτων που μπορεί να περιλαμβάνουν σύγχυση, αποπροσανατολισμό, παραληρητικές ιδέες, λήθη, επιθετικότητα, διέγερση και προοδευτική απώλεια ελέγχου των κινήσεων. Η ανάπτυξη αποτελεσματικών θεραπειών που βασίζονται σε μια πληρέστερη κατανόηση αυτής της πολύπλοκης νόσου είναι μία από τις πιο δύσκολες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η σύγχρονη ιατρική.

Η έρευνα για την προέλευση της νόσου του Αλτσχάιμερ δείχνει έντονα ότι υπάρχει μεγάλη ποικιλία παραγόντων. Ενώ η προχωρημένη ηλικία παραμένει ο μεγαλύτερος παράγοντας κινδύνου, άλλοι κίνδυνοι που έχουν εμπλακεί ασθένεια περιλαμβάνουν τη γενετική προδιάθεση και τον τρόπο ζωής.

Σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Molecular Psychiatry, οι επιστήμονες διερεύνησαν μια διατροφική θεραπεία σχετικά με τη νόσο Αλτσχάιμερ.

Οι Ramon Velazquez και Salvatore Oddo, μαζί με τους συναδέλφους τους στο ερευνητικό κέντρο νευροεκφυλιστικών νόσων ASU-Banner (NDRC), εξέτασαν τις επιπτώσεις της χολίνης, μιας θρεπτικής ουσίας που μπορεί να βοηθάει στη διατήρηση της μνήμης.

Τα ποντίκια με συμπτώματα τύπου Αλτσχάιμερ που λάμβαναν συμπληρωματική χολίνη όσο είναι ακόμα στη μήτρα βελτίωσαν τη χωρική τους μνήμη.

Η δεύτερη γενιά που εκτράφηκε από αυτά τα ποντίκια έδειξε επίσης βελτιωμένη χωρική μνήμη, υποδηλώνοντας επιγενετικές αλλαγές.

Να σημειωθεί ότι η χολίνη μειώνει τα βλαβερά επίπεδα ενός αμινοξέος που λέγεται ομοκυστεΐνη, μετατρέποντάς το στο ωφέλιμη αμινοξύ μεθειονίνη.

Η μελέτη επικεντρώνεται σε ποντίκια που έχουν εκτραφεί για να παρουσιάσουν συμπτώματα παρόμοια με τη νόσο Αλτσχάιμερ. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όταν τα ποντίκια αυτά λάμβαναν υψηλή χολίνη στη διατροφή τους, οι απόγονοι τους παρουσιάζουν βελτιώσεις στη χωρική μνήμη.

Είναι αξιοσημείωτο ότι τα ευεργετικά αποτελέσματα της χολίνης φαίνεται να είναι διαγονιδιακά, όχι μόνο προστατεύοντας τους ποντικούς που λαμβάνουν συμπληρώματα χολίνης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της γαλουχίας, αλλά και των απογόνων αυτών των ποντικών.

Ενώ η δεύτερη γενιά δεν έλαβε συμπληρώματα χολίνης, αποκόμισε τα οφέλη της θεραπείας, πιθανώς λόγω κληρονομικών τροποποιήσεων στα γονίδιά τους.

Η διερεύνηση τέτοιων επιγενετικών μεταβολών μπορεί να αποτελέσει έναυσμα για πιο συναρπαστικές κατευθύνσεις της έρευνας και να προτείνει τρόπους αντιμετώπισης ενός ευρέος φάσματος διαγονιδιακών παθήσεων, συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου του εμβρυϊκού αλκοολισμού και της παχυσαρκίας.

Χολίνη και μνήμη

Η χολίνη προστατεύει τον εγκέφαλο από τη νόσο Αλτσχάιμερ με δύο τουλάχιστον τρόπους, οι οποίοι διερευνήθηκαν στη νέα μελέτη.

Πρώτον, μειώνει τα επίπεδα της ομοκυστεΐνης, ενός αμινοξέος που μπορεί να δράσει ως ισχυρή νευροτοξίνη, συμβάλλοντας στα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της νόσου.

Η ομοκυστεΐνη είναι γνωστό ότι διπλασιάζει τον κίνδυνο ανάπτυξης Αλτσχάιμερ και βρίσκεται σε αυξημένα επίπεδα σε ασθενείς με τη νόσο. Η χολίνη εκτελεί ένα χημικό μετασχηματισμό, μετατρέποντας την επιβλαβή ομοκυστεΐνη στη χρήσιμη μεθειονίνη.

Δεύτερον, η χολίνη κάνει λιγότερο ενεργά τα μικρογλοία, τα κύτταρα που είναι υπεύθυνα για την απομάκρυνση των σκουπιδιών από τον εγκέφαλο. Ενώ οι λειτουργίες εκκαθάρισης είναι απαραίτητες για την υγεία του εγκεφάλου, όταν τα μικρογλοία είναι πολύ δραστικά μπορεί να ξεφύγουν από τον έλεγχο, όπως συμβαίνει κατά τη διάρκεια της νόσου Αλτσχάιμερ. Η υπερ-ενεργοποίησή τους προκαλεί φλεγμονή του εγκεφάλου και μπορεί τελικά να οδηγήσει σε θάνατο των νευρώνων. Η χολίνη μειώνει αυτή την ενεργοποίηση προσφέροντας περαιτέρω προστασία από τις καταστροφές τύπου Αλτσχάιμερ.

Δείτε επίσης