Εμμηνόπαυση: Η θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης συνδέεται με τον καρκίνο του μαστού

Κατά την εμμηνόπαυση οι ωοθήκες παύουν σταδιακά να λειτουργούν και συντελείται μια πτώση του επιπέδου των οιστρογόνων, ενώ η προγεστερόνη σχεδόν εξαφανίζεται. Αυτές οι ορμονικές αλλαγές προκαλούν δυσάρεστα συμπτώματα (εξάψεις, διαταραχές ύπνου, κολπική ξηρότητα κ.λπ.), τα οποία οι θεραπείες ορμονικής υποκατάστασης μπορούν να ανακουφίσουν.

Το 2002, ωστόσο, μια μελέτη έδειξε ότι οι θεραπείες ορμονικής υποκατάστασης αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού, οπότε η συνταγογράφησή τους τα χρόνια που ακολούθησαν άρχισε να υποχωρεί. Συγκεκριμένα, στη Γαλλία, αν και το ένα τέταρτο των γυναικών με ηλικία 50 έως 60 έτη λάμβανε αυτήν τη θεραπεία, η χρήση της μειώθηκε κατά 62% στο διάστημα 2002 με 2006.

Τώρα, μια μετα-ανάλυση που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό The Lancet βρήκε ότι οι γυναίκες που ακολουθούν θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης για να καταπολεμήσουν τις συνέπειες της εμμηνόπαυσης διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο καρκίνου του μαστού.,

Πρόκειται για την πρώτη μελέτη που εκτίμησε τον κίνδυνο κάθε θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης. Αν και ο κίνδυνος μειώνεται μετά την παύση της θεραπείας, διατηρείται για τουλάχιστον μία δεκαετία.

Οι ερευνητές εξέτασαν 58 μελέτες στις οποίες συμμετείχαν περισσότερες από 100.000 γυναίκες.

Διαπιστώθηκε ότι όλες οι θεραπείες ορμονικής υποκατάστασης σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού, εξαιρουμένων των τζελ οιστρογόνων που εφαρμόζονται τοπικά.

Μια γυναίκα 50 ετών που ακολουθεί για αρκετό καιρό θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης με οιστρογόνα και προγεστερόνη έχει 8,3% πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού, τη στιγμή που ο κίνδυνος στον γενικό πληθυσμό των γυναικών που δεν έχουν λάβει θεραπεία είναι 6,3%.

Τα ποσοστά κινδύνου ανάπτυξης καρκίνου του μαστού των γυναικών που ακολούθησαν μια θεραπεία με οιστρογόνα και προγεστερόνη και αυτών που έλαβαν για το ίδιο χρονικό διάστημα μια θεραπεία αποκλειστικά με οιστρογόνα ήταν 7,7% και 6,8% αντίστοιχα.

Η διάρκεια της θεραπείας φάνηκε να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο. «Οι γυναίκες που βρίσκονταν υπό θεραπεία για 10 χρόνια παρουσίαζαν σχεδόν διπλάσιο κίνδυνο από αυτές που έλαβαν θεραπεία για πέντε χρόνια», είπε η Τζίλιαν Ριβς, μια από τους συντάκτες της μελέτης από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Εκτός των θεραπειών ορμονικής υποκατάστασης, άλλοι παράγοντες επίσης αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού, ανάμεσα στους οποίους είναι η κατανάλωση αλκοόλ, το βάρος, η ηλικία πρώτου παιδιού.

Η Τζόαν Κοτσόπουλος από το νοσοκομείο του Τορόντο στον Καναδά υπογραμμίζει ότι οι γιατροί οφείλουν να λάβουν υπ’ όψιν τα αποτελέσματα της μελέτης και σε συνδυασμό με τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης να αποφασίζουν για την αγωγή που θα ακολουθήσει μια γυναίκα εκτιμώντας τα οφέλη και τους κινδύνους της θεραπείας.

«Για την επιλογή της θεραπείας παίζει ρόλο η σοβαρότητα των συμπτωμάτων, οι αντενδείξεις των των θεραπειών ορμονικής υποκατάστασης, ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) και οι προτιμήσεις της ασθενούς» καταλήγει η ίδια.

Δείτε επίσης