Η μεταγευματική άσκηση βοηθάει τους διαβητικούς

«Οι διαβητικοί πρέπει να ασκούνται κάθε μέρα. Ωστόσο, θα πρέπει να τονιστεί ότι τα τελευταία ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι και η χρονική στιγμή κατά τη διάρκεια της ημέρας που πραγματοποιείται η άσκηση, είναι σημαντική για να μπορέσει να έχει ρυθμισμένο το σάκχαρό του ένας διαβητικός».

Αυτά τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής στο ΤΕΦΑΑ του πανεπιστημίου Θεσσαλίας Θανάσης Τζιαμούρτας και εξηγεί: «Μέχρι πριν από λίγα χρόνια τόσο ένα διαβητικό όσο και ένα υγιές άτομο απέφευγαν να ασκούνται μετά το πέρας ενός γεύματος επειδή πιστευόταν ότι υπήρχε κίνδυνος υπογλυκαιμίας. Τελευταία ερευνητικά δεδομένα όμως δείχνουν ότι μετά τη λήψη ενός γεύματος, εάν ασκηθεί ένας διαβητικός, μπορεί να ρυθμίσει τη μεταγευματική αύξηση του σακχάρου. Γνωρίζουμε όλοι ότι μετά τη λήψη ενός γεύματος αυξάνονται τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα, τα οποία στη συνέχεια κατευθύνονται, κυρίως στο συκώτι και στους μύες, για να αποθηκευτεί».

Ο κ. Τζιαμούρτας δεν παραλείπει να τονίσει πως «από το συκώτι αλλά και από τις τροφές, θα χρησιμοποιηθεί το σάκχαρο για να μπορέσουν να λειτουργήσουν δύο κύρια όργανα του ανθρώπου, που είναι ο εγκέφαλος και τα ερυθρά αιμοσφαίρια. Ωστόσο, στην περίπτωση του διαβητικού τόσο ο μυϊκός ιστός όσο και το συκώτι του δυσλειτουργούν με αποτέλεσμα τα επίπεδα του σακχάρου να είναι ανεβασμένα στο αίμα. Η άσκηση βοηθάει το μυϊκό ιστό να απορροφήσει μεγαλύτερη ποσότητα γλυκόζης (αυτό το κάνει αυξάνοντας την ποσότητα και τη λειτουργία πρωτεϊνών-μεταφορέων που βρίσκονται εντός του κυττάρου) και το συκώτι να μην εκκρίνει μεγάλη ποσότητα σακχάρου».

Όσον αφορά την άσκηση μετά από ένα γεύμα (μεταγευματική άσκηση) είναι σημαντική επειδή εκείνη τη στιγμή το σάκχαρο είναι ανεβασμένο, η αναλογία της ινσουλίνης προς τη γλυκαγόνη (ορμόνες που ρυθμίζουν τη γλυκόζη στο αίμα) είναι αυξημένη και έτσι αποτρέπεται η έκκριση σακχάρου από το συκώτι. Επιπρόσθετα, μια ποσότητα σακχάρου θα χρησιμοποιηθεί κατά την άσκηση και έτσι η μεταγευματική γλυκαιμία δεν θα είναι πάρα πολύ αυξημένη.

Οι μελέτες δείχνουν πως δεν είναι μόνο τα αυξημένα επίπεδα σακχάρου στην ηρεμία, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν βλάβες στα κύτταρα του σώματος, αλλά σημαντικό ρόλο παίζει και το πόσο θα ανεβούν τα επίπεδα του σακχάρου μετά από ένα γεύμα, δηλαδή η μεταγευματική γλυκαιμία.

«Έχει βρεθεί πως ο περιορισμός στην αύξηση των επιπέδων της μεταγευματικής γλυκαιμίας, που επέρχεται με την άσκηση, παίζει σημαντικό ρόλο στη μείωση των επιπέδων της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης, που κυμαίνεται μεταξύ 0.6-0.9%. Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη χρησιμοποιείται ως κριτήριο ελέγχου των επιπέδων του σακχάρου για τις προηγούμενες 8-12 εβδομάδες», λέει ο κ. Τζιαμούρτας.

Πόση ώρα μετά από ένα γεύμα πρέπει κάποιος να κάνει άσκηση;

Περίπου 30-45 λεπτά μετά το γεύμα, σύμφωνα με τον κ. Τζιαμούρτα, να πραγματοποιείται μέτριας έντασης άσκηση για να δημιουργηθούν τα βέλτιστα αποτελέσματα. Ωστόσο, είναι πολλές απορίες ακόμα που πρέπει να διευκρινιστούν, σημειώνει, για να τονίσει: «Ενώ σαν γενική οδηγία προτείνεται η μεταγευματική άσκηση δεν ξέρουμε ακόμα ποιο είναι το είδος της άσκησης (αερόβια ή αντιστάσεις) που μπορεί να φέρει καλύτερη απόκριση και δε γνωρίζουμε ακόμα εάν η ένταση και η διάρκεια παίζουν καθοριστικό ρόλο στη ρύθμιση των επιπέδων του σακχάρου μεταγευματικά».

Στο Εργαστήριο Βιοχημείας, Φυσιολογίας και Διατροφής της Άσκησης στο ΤΕΦΑΑ του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, λέει ο κ. Τζιαμούρτας, «πραγματοποιήσαμε μια εργασία αξιολογώντας την επίδραση της μεταγευματικής άσκησης στη μεταγευματική γλυκαιμία και το οξειδωτικό στρες. Πραγματοποιήθηκε άσκηση με αντιστάσεις χρονικής διάρκειας περίπου 10 λεπτών, 45 λεπτά μετά τη λήψη ενός πρωινού γεύματος και λήφθηκαν δείγματα αίματος σε πολλές χρονικές στιγμές κατά τη διάρκεια του πειράματος ενώ αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στη διαδικασία ανάλυσης των αποτελεσμάτων. Ευελπιστούμε ότι και τα δικά μας δεδομένα θα ρίξουν περισσότερο φως σε αυτή την ενδιαφέρουσα επιστημονικά περιοχή».

Δείτε επίσης