kartal escort ataşehir escort maltepe escort ümraniye escort ümraniye escort ümraniye escort ataşehir escort kartal escort maltepe escort ataşehir escort maltepe escort alanya escort tuzla escort http://www.pendikliler.com/ kartal escort ankara escort ankara escort bayan ankara escort ankara escort ankara escort Ankara Escort Ankara escort Çankaya escort escort ankara ankara escort izmir escort bursa escort gaziantep escort denizli escort porno indir istanbul escort istanbul escort travesti porno izmir escort izmir escort ankara escort ankara escort rus porno jigolo kirala jigolo basvuru jigolo olmak istiyorum jigolo olmak istiyorum jigolo sitesi ankara escort mersin escort
Ο κοκίτης στα παιδιά

Ο κοκίτης στα παιδιά

Οkokiths κοκίτης (γράφεται και κοκκύτης) είναι μια οξεία λοίμωξη που οφείλεται σε μικρόβια (Bordetella Pertussis). Για τα νεογέννητα και τα βρέφη μάλιστα, μπορεί να αποδειχτεί θανατηφόρος, καθώς δεν υπάρχει προστασία μητρικών αντισωμάτων για τον κοκίτη.

Η ασθένεια εκδηλώνεται πρωτίστως στα παιδιά στην ηλικία του νηπιαγωγείου. Νοσούν όμως και οι ενήλικες που έχουν υποστεί ανεπαρκή εμβολιασμό ή δεν έχουν καθόλου εμβολιαστεί για τον κοκκύτη. Η μετάδοση γίνεται από τον ασθενή στον υγιή με μολυσμένα σταγονίδια του βήχα.

Συμπτώματα

Ο κοκίτης ξεκινάει 1 ως 3 εβδομάδες μετά τη μετάδοση σαν απλό κρυολόγημα με βήχα και συνάχι. Σε αυτό το χρονικό διάστημα υπάρχει και ο μεγαλύτερος κίνδυνος μετάδοσης σε άλλους.

Μία ως δύο εβδομάδες αργότερα υποχωρούν τα συμπτώματα του κρυολογήματος, αλλά ο βήχας εξελίσσεται στο χαρακτηριστικό σύντομο και οξύ (στακάτο) βήχα που θυμίζει γάβγισμα σκύλου (υλακώδης βήχας). Μετά το τέλος μιας κρίσης βήχα, η εισπνοή του παιδιού γίνεται αισθητή με την ακοή, καθώς ηχεί σαν στρίγκλισμα. Τα μάτια δακρύζουν και γίνονται πολύ κόκκινα, ενώ το πρόσωπο μπορεί να μελανιάσει. Το παιδί πνίγεται στο λαιμό από μια παχύρρευστη, διάφανη βλέννα. Παρουσιάζεται δύσπνοια, ενώ στα βρέφη μπορεί να φτάσει σε άπνοια και σε ασφυξία. Σ’ αυτή την περίπτωση πρέπει να υπάρξει θεραπεία σε νοσοκομείο.

Οι παροξυσμοί του βήχα εμφανίζονται αρχικά μόνο τις νύχτες, αργότερα και κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μπορεί να διαρκέσουν 2 ως 6 εβδομάδες. Ύστερα από άλλες δύο εβδομάδες ο κοκίτης έχει ξεπεραστεί. Οι χαρακτηριστικές κρίσεις του κοκίτη μπορεί να παρουσιάζονται και επί μήνες σε κάθε συνηθισμένο κρυολόγημα.

Ένα ρινοφαρυγγικό επίχρισμα επιτρέπει ασφαλή διάγνωση στο πρώιμο στάδιο της ασθένειας.

Αντιμετώπιση

Οι κρίσεις του βήχα είναι πιο υποφερτές αν το παιδί σας κάθεται σε όρθια στάση και σκύβει ελαφρώς μπροστά το κεφάλι. Να έχετε έτοιμο κάποιο δοχείο λόγω τάσης για εμετό.

Δώστε στο παιδί σας να πιει κάτι ύστερα από ένα επεισόδιο βήχα ώ¬τε το σώμα του να προσλαμβάνει τα υγρά που έχει ανάγκη.

Μια μέρα σε υψόμετρο μπορεί να αποδειχθεί ευεργετική, καθώς παρατηρείται υποχώρηση των συμπτωμάτων στις μισές περίπου περιπτώσεις παιδιών που ασθενούν.

Η καλύτερη και μοναδική προστασία από τον κοκίτη είναι ο εμβολιασμός, που θα πρέπει να επαναλαμβάνεται εφ’ όρου ζωής ανά διαστήματα.

Με αντιβιοτικά, μέσα σε 5 μέρες το παιδί σας δεν είναι πια φορέας του βακτηρίου και μπορεί να ξαναπάει στο βρεφονηπιακό σταθμό.

Χωρίς αντιβιοτικά πρέπει να το κρατήσετε σε απομόνωση 3 με 4 εβδομάδες. Αν κάποιο μη εμβολιασμένο παιδί έρθει σε επαφή με κάποιον πάσχοντα από κοκκύτη, πρέπει να ακολουθήσει αμέσως προφυλακτική θεραπεία με αντιβιοτικά ή να μπει για 3 εβδομάδες σε καραντίνα ώστε να αποτραπεί περαιτέρω εξάπλωση.

Τα αντιβιοτικά δεν παρέχουν καμιά βοήθεια όταν έχει ξεκινήσει πλέον το στάδιο των κρίσεων του βήχα. O λόγος είναι ότι ο χαρακτηριστικός βήχας του κοκκύτη δεν προκαλείται από βακτήρια αλλά από υπολειμματικά παράγωγα του μεταβολισμού τους (τοξίνες). Ενάντια σε αυτά δεν έχουν βρεθεί ακόμη αποτελεσματικά αντιβηχικά φάρμακα.

Προσοχή: Καθώς ο κοκίτης μπορεί να αποδειχτεί μοιραίος για τα βρέφη, πρέπει να γίνεται εισαγωγή στο νοσοκομείο. Στην αρχή η ασθένεια δεν διακρίνεται εύκολα από έναν κοινό βήχα κρυολογήματος. Γι’ αυτόν το λόγο, κάθε υποψία κοκίτη και κάθε βήχας του μωρού ή του παιδιού προσχολικής ηλικίας που διαρκεί παραπάνω από μία εβδομάδα χωρίς ενδείξεις υποχώρησης πρέπει να διερευνάται σχολαστικά από γιατρό.

Δείτε επίσης