Τρώμε περισσότερο όταν έχουμε παρέα λόγω “κοινωνικής διευκόλυνσης”

Τρώμε μεγαλύτερη ποσότητα φαγητού όταν είμαστε με φίλους ή με την οικογένειά μας παρά όταν δειπνούμε μόνοι μας, γράφουν ειδικοί από το University of Birmingham στο The American Journal of Clinical Nutrition. Το φαινόμενο “κοινωνική διευκόλυνση” (social facilitation).

Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι αυτοί που δειπνούν με παρέα καταναλώνουν 48% περισσότερο φαγητό συγκριτικά με εκείνους που τρώνε μόνοι τους. Ειδικότερα, οι παχύσαρκες γυναίκες καταναλώνουν περίπου 30% περισσότερο φαγητό όταν τρώνε με παρέα.

Ειδικοί ανέλυσαν δεδομένα από 42 δημοσιευμένες μελέτες και διαπίστωσαν ότι οι κοινωνικές περιστάσεις κατανάλωσης φαγητού συνδέονται με αυξημένη πρόσληψη τροφής συγκριτικά με τις περιστάσεις μοναχικών δείπνων.

Οι ερευνητές εξηγούν πως στα αρχαία χρόνια οι τροφοσυλλέκτες μοιράζονταν την τροφή για να εξασφαλίσουν την επιβίωση τους στις περιόδους επισιτιστικής ανασφάλειας. Ο συγκεκριμένος μηχανισμός επιβίωσης ενδέχεται να διατηρείται μέχρι και σήμερα με αποτέλεσμα να τρώμε περισσότερο όταν είμαστε με φίλους ή με την οικογένεια για ποικίλους λόγους.

Πρώτον, επειδή η κατανάλωση τροφής με παρέα είναι συνήθως πιο ευχάριστη δραστηριότητα και τα άτομα αισθάνονται ότι ανταμείβονται περισσότερο απ’ ό,τι όταν τρώνε μόνα τους.

Δεύτερον, επειδή όταν είμαστε με παρέα μας επιτρέπεται ή ακόμα και “επιβάλλεται” να φάμε λίγο παραπάνω. Οι κοινωνικές νόρμες καθιστούν την υπερβολική κατανάλωση τροφής αποδεκτή στο πλαίσιο της παρέας, αλλά όχι όταν είμαστε μόνοι.

Ένας τρίτος λόγος είναι ότι το να καθόμαστε όλοι μαζί για φαγητό ενδυναμώνει τους μεταξύ μας κοινωνικούς δεσμούς και αυτό δίνει μια παράταση στην τροφοδότηση.

Η Helen K. Ruddock, από τη σχολή Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Μπέρμιγχαμ, τονίζει ότι τα ευρήματα αυτά δεν επιβεβαιώνονται όταν αυτοί που τρώνε παρέα δε γνωρίζονται καλά και εξηγεί ότι αυτή η αναστολή της επίδρασης της “κοινωνικής διευκόλυνσης” ενδέχεται να οφείλεται στην επιθυμία των ανθρώπων να δημιουργούν θετική εντύπωση στα άτομα που πρωτογνωρίζουν, επιλέγοντας έτσι μικρές ποσότητες φαγητού.

Η Ruddock δηλώνει ότι τόσο το είδος όσο και η ποσότητα αυτού που θα καταναλώσουμε σχετίζεται με την εντύπωση που θέλουμε να δημιουργήσουμε στους άλλους. Κατά τους ερευνητές αυτό συμβαίνει κυρίως σε περιστάσεις στις οποίες γυναίκες προσπαθούν να εντυπωσιάσουν έναν άντρα -δίνοντας το μήνυμα ότι δεν είναι πολυέξοδες- ή όταν τα παχύσαρκα άτομα φοβούνται ότι θα κριθούν αρνητικά από τους άλλους λόγω υπερβολικής κατανάλωσης τροφής.

Η πρόσφατη και ταχεία μετάβαση σε ένα «διατροφικό τοπίο», στο οποίο το φαγητό είναι άφθονο, έχει δημιουργήσει μορφές «εξελικτικής αναντιστοιχίας» καθώς, οι κληρονομημένες στρατηγικές αναζήτησης τροφής δεν εξυπηρετούν πλέον τον μέχρι τώρα σκοπό τους.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι, στην περίπτωση της “κοινωνικής διευκόλυνσης”, έχουμε κληρονομήσει έναν μηχανισμό που κάποτε εξασφάλιζε τη δίκαιη διανομή της τροφής ανάλογα με τις ανάγκες, αλλά τώρα ασκεί ισχυρή επίδραση σε ανθυγιεινές διατροφικές συνήθειες.

Πηγή: A systematic review and meta-analysis of the social facilitation of eating. DOI: 10.1093/ajcn/nqz155

Δείτε επίσης