Νέα έρευνα αποκαλύπτει σημαντικές διαφορές στην έκφραση των γονιδίων που σχετίζονται με το μεταβολισμό, τη φλεγμονή και την καρδιοπροστασία στον λιπώδη ιστό των αδύνατων και παχύσαρκων ποντικών.
Αυτά τα ευρήματα θα μπορούσαν να προωθήσουν την ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών για διαφορετικούς τύπους λιπώδους ιστού, αντιμετωπίζοντας κρίσιμες ανησυχίες για την υγεία. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Physiological Genomics.
Κάποτε θεωρούνταν απλώς χώρος αποθήκευσης λιπών, αλλά ο λιπώδης ιστός αναγνωρίζεται πλέον ως ζωτικό ενδοκρινικό όργανο. Η δυσλειτουργία σε αυτόν τον ιστό συμβάλλει σε μεταβολικές διαταραχές και αποτελεί σημαντικό κίνδυνο για καρδιακές παθήσεις. Δύο τύποι λιπώδους ιστού εμπλέκονται στην παχυσαρκία, αλλά με διαφορετικές συσχετίσεις.
Ο σπλαχνικός λιπώδης ιστός περιβάλλει τα κοιλιακά όργανα και συνδέεται με χρόνια φλεγμονή και αντίσταση στην ινσουλίνη. Ο υποδόριος λιπώδης ιστός βρίσκεται κάτω από το δέρμα και δεν σχετίζεται με αυξημένη φλεγμονή.
Αυτές οι διαφορές οδήγησαν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Ντέλαγουερ να διερευνήσουν την έκφραση γονιδίων σε καθέναν από αυτούς τους δύο τύπους λιπώδους ιστού.
Ανέλυσαν γονίδια από δύο ομάδες αρσενικών ποντικών που ακολουθούσαν διαφορετικές δίαιτες για περισσότερο από ένα χρόνο. Η μία ομάδα ποντικών ακολούθησε μια δίαιτα πλούσια σε λιπαρά και κέρδισε βάρος και μάζα λιπώδους ιστού. Η άλλη ομάδα ήταν πιο αδύνατη, έχοντας παραμείνει σε μια τυπική δίαιτα με τρωκτικά. Η ερευνητική ομάδα βρήκε:
- 308 γονίδια εκφράστηκαν διαφορικά στον υποδόριο λιπώδη ιστό των αδύνατων έναντι των παχύσαρκων ποντικών.
- Περισσότερα από 600 γονίδια εκφράστηκαν διαφορετικά στον σπλαχνικό λιπώδη ιστό των δύο ομάδων.
- Τα περισσότερα από τα γονίδια που ρυθμίστηκαν προς τα πάνω (εκφράστηκαν πιο άφθονα) στον υποδόριο λιπώδη ιστό -τον λιγότερο επικίνδυνο τύπο λίπους- ήταν εκείνα που υποστηρίζουν ή ενισχύουν τη μεταβολική δραστηριότητα που σχετίζεται με το χειρισμό των λιπιδίων (λίπους).
- Η πλειοψηφία των γονιδίων που ρυθμίστηκαν προς τα πάνω στον σπλαχνικό ιστό των παχύσαρκων ποντικών σχετίζονταν με φλεγμονώδεις οδούς σηματοδότησης.
«Αυτά τα ευρήματα υπογραμμίζουν ευρύτερα τον σημαντικό αντίκτυπο της παχυσαρκίας στους δύο τύπους λιπώδους ιστού. Φαίνεται να επηρεάζεται πολύ ο σπλαχνικός ιστός αλλά όχι τόσο ο υποδόριος ιστός ο οποίος μπορεί ακόμη και να ανταποκρίνεται ρυθμίζοντας προς τα πάνω τον χειρισμό των λιπιδίων, διατηρώντας δυνητικά τη λειτουργία του λιπώδους ιστού», εξήγησαν οι ερευνητές.
Ορισμένα γονίδια ρυθμίστηκαν προς τα πάνω στο υποδόριο ιστό και μειώθηκαν (εκφράζονται λιγότερο) στον σπλαχνικό ιστό, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που έχει βρεθεί ότι προστατεύουν από ορισμένους τύπους καρδιακών παθήσεων και καρκίνου.
Αν και αναγνωρίζουμε ότι αυτή η μελέτη έγινε σε αποκλειστικά αρσενικά ζώα και η παχυσαρκία επηρεάζει διαφορετικά τα φύλα, τα ευρήματα «μπορεί να βελτιώσουν την κατανόησή μας για τις σχετικές παχυσογόνες μεταβλητές και τη σχέση με τις αλλαγές στην έκφραση του γονιδίου [λιπώδους ιστού] ως απάντηση στην παχυσαρκία», έγραψαν οι ερευνητές.
Περισσότερες πληροφορίες: Malak Alradi et al, A long-term high-fat diet induces differential gene expression changes in spatially distinct adipose tissue of male mice, Physiological Genomics (2024). DOI: 10.1152/physiolgenomics.00080.2024.
