Όταν πρόκειται για καθημερινούς πόνους και ενοχλήσεις, δεν είναι ασυνήθιστο τα γόνατα να αποτελούν την κύρια πηγή. Και ενώ μπορεί να υπάρχουν πολλές διαφορετικές μακροπρόθεσμες αιτίες τέτοιων προβλημάτων, η οστεοαρθρίτιδα είναι συχνά ένας λόγος.
Στην οστεοαρθρίτιδα του γόνατος, ο χόνδρος μεταξύ των οστών του γόνατος φθείρεται. Σε ένα υγιές γόνατο, αυτός ο χόνδρος βοηθά την άρθρωση να κινείται ομαλά και επίσης την προστατεύει. Όταν αυτός ο χόνδρος λεπταίνει και φθείρεται, τα προβλήματα μπορούν να ξεκινήσουν – και συχνά να επιδεινωθούν με την πάροδο του χρόνου.
«Η οστεοαρθρίτιδα μπορεί να προκαλέσει πόνο και δυσκαμψία στο γόνατο, τα οποία μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά το επίπεδο δραστηριότητας ενός ατόμου, τον κίνδυνο πτώσεων, τη διάθεση και τη γενική ποιότητα ζωής», δήλωσε η Δρ. Abby Cheng, ορθοπεδικός χειρουργός στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον στο Σεντ Λούις, η οποία ειδικεύεται επίσης στη φυσιατρική, δηλαδή τη μη χειρουργική θεραπεία και αποκατάσταση παθήσεων όπως η αρθρίτιδα.
Και αυτά τα προβλήματα μπορούν να επηρεάσουν με τρόπους που μπορεί να μην σκεφτόμαστε άμεσα. Ο πόνος και τα προβλήματα κινητικότητας από την οστεοαρθρίτιδα μπορούν να οδηγήσουν σε ημέρες απουσίας από την εργασία και απώλεια εισοδήματος, και τα χαμηλότερα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας μπορούν να οδηγήσουν σε αυξημένο κίνδυνο άλλων χρόνιων νοσημάτων, συμπεριλαμβανομένων των καρδιακών παθήσεων, του καρκίνου και του διαβήτη.
Για μια νόσο που μπορεί να έχει τόσο ευρεία επίδραση στη ζωή των ανθρώπων, είναι επίσης αρκετά συχνή. Περισσότεροι από 30 εκατομμύρια ενήλικες στις ΗΠΑ έχουν κάποια μορφή οστεοαρθρίτιδας, με το γόνατο να προσβάλλεται συχνότερα. Και ενώ η νόσος συνήθως επηρεάζει ηλικιωμένους, περίπου οι μισές περιπτώσεις αφορούν άτομα σε ηλικία εργασίας.
«Η αδυναμία των μυών των ποδιών και το υπερβολικό βάρος ή η παχυσαρκία αυξάνουν τον κίνδυνο ενός ατόμου για οστεοαρθρίτιδα του γόνατος», δήλωσε η Cheng. «Οι γυναίκες, οι ηλικιωμένοι ενήλικες, τα άτομα με προηγούμενο τραυματισμό στο γόνατο και εκείνα με οικογενειακό ιστορικό οστεοαρθρίτιδας είναι επίσης πιο πιθανό να εμφανίσουν την πάθηση».
Για άτομα με οστεοαρθρίτιδα, οι υγιεινές συμπεριφορές και άλλες θεραπείες μπορούν να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων, όπως ο πόνος και η κακή κινητικότητα – και μπορεί ακόμη και να επιβραδύνουν την επιδείνωση της κατάστασης.
«Η κατανάλωση περισσότερων φυτικών τροφών και λιγότερων επεξεργασμένων ή ζαχαρούχων τροφίμων μειώνει τη φλεγμονή στο σώμα, η οποία μπορεί να μειώσει τον πόνο από την οστεοαρθρίτιδα σε όλες τις αρθρώσεις», δήλωσε η Cheng. «Άλλες συνηθισμένες θεραπείες για την οστεοαρθρίτιδα του γόνατος περιλαμβάνουν την ενίσχυση των μυών των μηρών, τη χρήση επιγονατίδων, τη λήψη αντιφλεγμονωδών φαρμάκων, τη λήψη ενέσεων κορτιζόνης και άλλων, και μερικές φορές χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης γόνατος».
Οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης μπορούν να βοηθήσουν τους ασθενείς να καταρτίσουν σχέδια για τη διαχείριση της κατάστασής τους, καθώς και να τους φέρουν σε επαφή με προγράμματα και άλλους πόρους για να ξεκινήσουν και να διατηρήσουν υγιεινές συμπεριφορές με την πάροδο του χρόνου.
Και ακόμη και μικρές αλλαγές στις συμπεριφορές μπορούν να έχουν σημαντικά οφέλη όσον αφορά την οστεοαρθρίτιδα, δήλωσε η Cheng. Για παράδειγμα, σε κάποιον που είναι υπέρβαρος, η απώλεια 10 κιλών μειώνει την πίεση στα γόνατα κατά 40 κιλών με κάθε βήμα, και αυτό μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στον πόνο των αρθρώσεων.
Πολλές από αυτές τις ίδιες προσεγγίσεις μπορούν επίσης να βοηθήσουν στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης οστεοαρθρίτιδας εξαρχής. Αυτό περιλαμβάνει τη σωματική δραστηριότητα – συμπεριλαμβανομένου του τρεξίματος, σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση – τη διατήρηση του βάρους υπό έλεγχο και την κατανάλωση μιας υγιεινής διατροφής πλούσιας σε δημητριακά ολικής αλέσεως, φρούτα και λαχανικά και χαμηλής σε επεξεργασμένα και εξευγενισμένα τρόφιμα.
Ενώ η οστεοαρθρίτιδα είναι ένας διαφορετικός τύπος νόσου από τον καρκίνο ή τις καρδιακές παθήσεις, εξακολουθεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο στην υγεία, την ευημερία και την ποιότητα ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων. Και όπως και αυτές οι άλλες ασθένειες, υπάρχουν βήματα που μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε στη μείωση του κινδύνου μας – και αυτόν των οικογενειών μας.
«Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι επειδή ένας γονέας ή παππούς είχε οστεοαρθρίτιδα, θα την αναπτύξουν και εκείνοι», δήλωσε η Cheng. «Και ενώ είναι αλήθεια ότι η οστεοαρθρίτιδα μπορεί να είναι κληρονομική, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει τίποτα που μπορεί να κάνει ένα άτομο για να μειώσει επιτυχώς τον κίνδυνο εμφάνισής της».
