Ο πάνω από τον μέσο όρο ή υψηλός Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) -ο οποίος συνδέεται συνήθως με καρκίνο, διαβήτη, καρδιαγγειακά και άλλα νοσήματα- ενδέχεται σε ορισμένες περιπτώσεις να βελτιώνει τις πιθανότητες επιβίωσης σε συγκεκριμένους τύπους καρκίνου, σύμφωνα με νέα έρευνα του Πανεπιστημίου Flinders.
Εστιάζοντας σε κλινικές δοκιμές του atezolizumab, μιας ευρέως χρησιμοποιούμενης ανοσοθεραπείας για τον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC), οι Αυστραλοί ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα άτομα με υψηλό ΔΜΣ ανταποκρίνονταν καλύτερα στη θεραπεία.
Το απρόσμενο αυτό εύρημα -που δημοσιεύθηκε στο JAMA Oncology– έρχεται σε αντίθεση με τις καθιερωμένες προειδοποιήσεις σχετικά με τους κινδύνους για την υγεία που αντιμετωπίζουν τα υπέρβαρα και παχύσαρκα άτομα.
«Πρόκειται για ένα ενδιαφέρον αποτέλεσμα, το οποίο ανοίγει τον δρόμο για περαιτέρω διερεύνηση και σε άλλους τύπους καρκίνου και με άλλα αντικαρκινικά φάρμακα», δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης δρ Ganessan Kichenadasse, ερευνητής ιατρικής ογκολογίας στο Flinders Centre for Innovation in Cancer.
«Χρειάζονται επιπλέον μελέτες για να εξεταστεί η πιθανή σχέση μεταξύ ΔΜΣ και φλεγμονής, κάτι που θα μπορούσε να βοηθήσει στην κατανόηση των μηχανισμών πίσω από αυτή την παράδοξη ανταπόκριση στη συγκεκριμένη μορφή αντικαρκινικής θεραπείας».
«Προηγούμενες μελέτες έχουν διερευνήσει την έννοια του λεγόμενου “παράδοξου της παχυσαρκίας”, σύμφωνα με το οποίο η παχυσαρκία συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ορισμένων μορφών καρκίνου, αλλά -αντιφατικά- μπορεί να προσφέρει προστασία και αυξημένα οφέλη επιβίωσης σε ορισμένους ασθενείς».
«Η μελέτη μας προσφέρει νέα στοιχεία που ενισχύουν την υπόθεση ότι ο υψηλός ΔΜΣ και η παχυσαρκία μπορεί να σχετίζονται με καλύτερη ανταπόκριση στην ανοσοθεραπεία», πρόσθεσε ο δρ Kichenadasse.
Οι ερευνητές του Flinders διαπίστωσαν ότι ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα και υψηλό ΔΜΣ (ΔΜΣ > 25 kg/m²), σε τέσσερις κλινικές δοκιμές, εμφάνισαν σημαντική μείωση της θνησιμότητας όταν έλαβαν atezolizumab, φαίνεται δηλαδή να ωφελήθηκαν περισσότερο από τη θεραπεία με αναστολείς σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος (immune checkpoint inhibitors – ICIs).
Οι θεραπευτικές επιλογές για αυτή τη μορφή καρκίνου του πνεύμονα εξελίσσονται ταχύτατα και περιλαμβάνουν ανοσοθεραπείες, στοχευμένες μοριακές θεραπείες και χημειοθεραπεία.
«Αν και η μελέτη μας εξέτασε μόνο τα δεδομένα κατά την έναρξη και τη διάρκεια της θεραπείας, θεωρούμε ότι τα ευρήματα δικαιολογούν περαιτέρω έρευνες σχετικά με τον ενδεχόμενο προστατευτικό ρόλο του υψηλού ΔΜΣ και σε άλλες αντικαρκινικές θεραπείες», σημείωσε ο ερευνητής.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), τουλάχιστον 2,8 εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο ως αποτέλεσμα του υπερβολικού βάρους ή της παχυσαρκίας. Το υπερβάλλον βάρος και η παχυσαρκία προκαλούν δυσμενείς μεταβολικές επιδράσεις στην αρτηριακή πίεση, τη χοληστερόλη, τα τριγλυκερίδια και την ινσουλινοαντίσταση. Ο κίνδυνος στεφανιαίας νόσου, ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου και σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2 αυξάνεται σταθερά όσο αυξάνεται ο Δείκτης Μάζας Σώματος, ο οποίος αποτελεί μέτρο του σωματικού βάρους σε σχέση με το ύψος.
Από τους 1.434 συμμετέχοντες που εξετάστηκαν στη μελέτη, το 49% είχε φυσιολογικό βάρος, το 34% ήταν υπέρβαρο και το 7% παχύσαρκο.
