Η άσκηση στη μέση ηλικία συνδέεται με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής

Η διατήρηση της σωματικής δραστηριότητας ή η αύξησή της στη μέση και μεγαλύτερη ηλικία συνδέεται με χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου, ανεξάρτητα από τα προηγούμενα επίπεδα δραστηριότητας ή τις υπάρχουσες καταστάσεις υγείας, σύμφωνα με μια μεγάλη βρετανική μελέτη.

Οι ελάχιστες συστάσεις για σωματική δραστηριότητα (150 λεπτά την εβδομάδα μέτριας έντασης άσκησης) θα μπορούσε να αποτρέψει το 46% των θανάτων που σχετίζονται με την αδράνεια, είπαν οι ερευνητές.

Προηγούμενες μελέτες έχουν συνδέσει τη σωματική δραστηριότητα με χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου, καρδιαγγειακής νόσου και ορισμένων μορφών καρκίνου. Αλλά λίγες μελέτες έχουν εξετάσει πώς οι αλλαγές στη σωματική δραστηριότητα με την πάροδο του χρόνου συνδέονται με τον επακόλουθο κίνδυνο θανάτου.

Για να αντιμετωπιστεί αυτό το κενό γνώσης, οι ερευνητές στο University of Cambridge ανέλυσαν πόσο οι μακροπρόθεσμες αλλαγές στη σωματική δραστηριότητα συνδέονται με τον κίνδυνο καρδιαγγειακών και θανάτων από καρκίνο.

Χρησιμοποίησαν δεδομένα για 14.599 άνδρες και γυναίκες ηλικίας 40-79 ετών από την European Prospective Investigation into Cancer and Nutrition-Norfolk (EPIC-Norfolk) που προσλήφθηκαν μεταξύ 1993-1997. Οι συμμετέχοντες αξιολογήθηκαν κατά την έναρξη της μελέτης και έπειτα τρεις ακόμη φορές στα, κατά μέσο όρο, σε μια διάρκεια 7,6 ετών, μαζί με άλλους παράγοντες κινδύνου μέχρι το 2004. Από την ημερομηνία αυτή, η θνησιμότητα εκτιμήθηκε μέχρι το 2016 – κατά μέσο όρο 12,5 έτη παρακολούθησης.

Η ενεργειακή δαπάνη για τη σωματική δραστηριότητα προέκυψε από τα ερωτηματολόγια. Η συνολική σωματική δραστηριότητα συμπεριλάμβανε τη δραστηριότητα κατά την εργασία (π.χ. καθιστική εργασία γραφείου, μόνιμη εργασία, φυσική και βαριά χειρωνακτική εργασία) και δραστηριότητες αναψυχής, όπως ποδηλασία, αθλητικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου μελέτης, υπήρξαν 3.148 θάνατοι, συμπεριλαμβανομένων 950 θανάτων από καρδιαγγειακά νοσήματα και 1.091 θανάτων από καρκίνο.

Μετά τον έλεγχο της φυσικής δραστηριότητας και άλλων παραγόντων κινδύνου όπως η διατροφή, το σωματικό βάρος, το ιατρικό ιστορικό, η αρτηριακή πίεση και η χοληστερόλη, τα υψηλότερα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας και η αύξηση της σωματικής δραστηριότητας με την πάροδο του χρόνου συνδέονταν με χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου.

Για κάθε 1 kJ ενεργειακή δαπάνη ανά κιλό σωματικού βάρους ημερησίως, οι ερευνητές βρήκαν 24% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από οποιαδήποτε αιτία, 29% χαμηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακού θανάτου και 11% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο.

Τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια τόσο σε αυτούς που είχαν όσο και σε αυτούς που δεν είχαν ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου και καρκίνου.

Επιπλέον, σε σύγκριση με τους αδρανείς, όσοι έγιναν πιο δραστήριοι με την πάροδο του χρόνου είχαν χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από όλες τις αιτίες, ανεξάρτητα από τα προηγούμενα επίπεδα δραστηριότητας.

Τα οφέλη ήταν μεγαλύτερα για όσους είχαν υψηλά επίπεδα σωματικής δραστηριότητας και έγιναν ακόμα πιο ενεργοί με την πάροδο του χρόνου, με 42% χαμηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας.

Αυτή είναι μια μελέτη παρατήρησης, και ως τέτοια, δεν μπορεί να βρει σχέση αιτίας-αποτελέσματος. Οι συγγραφείς είπαν ότι το δείγμα αποτελούνταν από άτομα που ήταν διαθέσιμα για παρακολούθηση σχεδόν μια δεκαετία μετά την αρχική πρόσληψη, γεγονός που μπορεί να επηρεάσει τη γενικευσιμότητα των αποτελεσμάτων. Αλλά πρόκειται για μια μεγάλη μελέτη με μακρά και επαναλαμβανόμενη παρακολούθηση.

Αυτά τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά, κυρίως για τους μεσήλικες και τους ηλικιωμένους με υπάρχουσες καρδιαγγειακές παθήσεις και καρκίνο, οι οποίοι μπορούν να αποκτήσουν σημαντικά οφέλη μακροζωίας, γίνοντας πιο ενεργοί.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό The BMJ.

Δείτε επίσης