Ιταλική έρευνα δείχνει ότι η χρήση των ποδιών, ιδιαίτερα σε ασκήσεις που ασκούν βάρος στα πόδια, στέλνει σήματα στον εγκέφαλο που είναι ζωτικής σημασίας για την παραγωγή υγιών νευρικών κυττάρων.
Η πρωτοποριακή μελέτη παρέχει ενδείξεις για το ρόλο που παίζει η μετακίνηση σε ασθενείς με κινητική νευρωνική νόσο, σκλήρυνση κατά πλάκας, μυϊκή ατροφία του νωτιαίου μυελού και άλλες νευρολογικές ασθένειες.
Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο Frontiers in Neuroscience και έγινε σε ποντίκια αλλά πιθανότατα ισχύει και στον άνθρωπο. Έδειξε ότι η νευρολογική υγεία εξαρτάται τόσο από τα σήματα που στέλνονται από τους μεγάλους μυς των ποδιών του σώματος στον εγκέφαλο όσο και από τις οδηγίες του εγκεφάλου προς τους μυς.
“Η μελέτη μας υποστηρίζει την άποψη ότι οι άνθρωποι που δεν μπορούν να κάνουν ασκήσεις που δημιουργούν αντίσταση -όπως οι ασθενείς που βρίσκονται στο κρεβάτι ή οι αστροναύτες σε μεγάλα ταξίδια- όχι μόνο χάνουν μυϊκή μάζα αλλά η χημεία του σώματός τους μεταβάλλεται σε κυτταρικό επίπεδο και επηρεάζεται δυσμενώς ακόμα και το νευρικό σύστημα”, είπε η Raffaella Adami από το Università degli Studi di Milano της Ιταλίας.
Οι ερευνητές εμπόδισαν ορισμένα ποντίκια από το να χρησιμοποιούν τα πίσω πόδια τους, αλλά όχι τα μπροστινά, για μια περίοδο 28 ημερών. Τα ποντίκια συνέχισαν να τρώνε και να τρέχουν κανονικά χωρίς να δείχνουν άγχος. Στο τέλος της δοκιμής, οι ερευνητές εξέτασαν μια περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται υποκοιλιακή ζώνη, η οποία σε πολλά θηλαστικά έχει το ρόλο της διατήρησης της υγείας των νευρικών κυττάρων. Είναι επίσης η περιοχή όπου τα νευρικά βλαστοκύτταρα παράγουν νέους νευρώνες (η νευρογένεση στους ενήλικες περιορίζεται σε λίγες περιοχές του εγκεφάλου).
Ο περιορισμός της σωματικής δραστηριότητας μείωσε τον αριθμό των νευρικών βλαστοκυττάρων κατά 70% σε σύγκριση με μια ομάδα ελέγχου, δηλαδή την ομάδα των ποντικών που κινούνταν χωρίς περιορισμό. Επιπλέον, τόσο οι νευρώνες όσο και τα ολιγοδενδροκύτταρα – εξειδικευμένα κύτταρα που υποστηρίζουν και μονώνουν τα νευρικά κύτταρα – δεν είχαν πλήρως ωριμάσει όταν η άσκηση μειώθηκε σημαντικά.
Η έρευνα δείχνει ότι η χρήση των ποδιών, ιδιαίτερα σε ασκήσεις που απαιτούν βάρος, στέλνει σήματα στον εγκέφαλο που είναι ζωτικής σημασίας για την παραγωγή υγιών νευρικών κυττάρων, απαραίτητων για τον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα. Η μείωση της άσκησης καθιστά δύσκολο για τον οργανισμό να παράγει νέα νευρικά κύτταρα.
“Δεν είναι τυχαίο ότι πρέπει να είμαστε ενεργοί: να περπατάμε, να τρέχουμε και να χρησιμοποιούμε τους μυς των ποδιών μας για να σηκώνουμε πράγματα”, είπε η Adami. “Η νευρολογική υγεία δεν είναι ένας μονόδρομος, ο εγκέφαλος μας προτρέπει να χρησιμοποιούμε τους μυς των ποδιών μας”.
Οι ερευνητές κέρδισαν μεγαλύτερη γνώση αναλύοντας μεμονωμένα κύτταρα. Διαπίστωσαν ότι ο περιορισμός της άσκησης μειώνει την ποσότητα οξυγόνου στο σώμα, γεγονός που δημιουργεί ένα αναερόβιο περιβάλλον το οποίο μεταβάλλει τον μεταβολισμό. Η μείωση της άσκησης φαίνεται να επηρεάζει και δύο γονίδια, ένα από τα οποία, το CDK5Rap1, είναι πολύ σημαντικό για την υγεία των μιτοχονδρίων, την κυτταρική δομή που απελευθερώνει ενέργεια στο σώμα.
Αυτά τα αποτελέσματα ρίχνουν φως σε αρκετά σημαντικά ζητήματα υγείας, από τις καρδιαγγειακές επιπτώσεις ως αποτέλεσμα του καθιστικού τρόπου ζωής μέχρι την κατανόηση καταστροφικών ασθενειών, όπως η σπονδυλική μυϊκή ατροφία και η πολλαπλή σκλήρυνση.
Πηγή: Reduction of Movement in Neurological Diseases: Effects on Neural Stem Cells Characteristics.
