Η ασυμμετρία μεταξύ των δύο πλευρών του προσώπου αυξάνεται σταθερά καθώς περνούν τα χρόνια. Το εύρημα αυτό έχει σημαντικές επιπτώσεις για την αναζωογόνηση του προσώπου και τις ανακατασκευαστικές διαδικασίες, αναφέρει μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Plastic and Reconstructive Surgery, το επίσημο ιατρικό περιοδικό της Αμερικανικής Εταιρείας Πλαστικών Χειρουργών (ASPS).
Οι τρισδιάστατες τεχνικές ψηφιακής απεικόνισης δείχνουν μια λεπτή αλλά σημαντική γήρανση που σχετίζεται με την αύξηση της ασυμμετρίας του προσώπου, ειδικά στα χαμηλότερα δύο τρίτα του προσώπου, σύμφωνα με έρευνα της Helena Taylor, MD, PhD, του νοσοκομείου Mount Auburn, της Μασαχουσέτης, και τους συναδέλφους της.
«Η παρατηρούμενη συσχέτιση μεταξύ της αυξανόμενης ασυμμετρίας του προσώπου και της ηλικίας μπορεί να είναι χρήσιμη ως οδηγός στην πλαστική χειρουργική για την παραγωγή χαρακτηριστικών ανάλογων της ηλικίας», έγραψαν οι ερευνητές.
Χρησιμοποιώντας μια τεχνική που ονομάζεται 3D φωτογραμμετρία, η Τέιλορ και οι συνεργάτες της πραγματοποίησαν λεπτομερείς σαρώσεις της επιφάνειας του προσώπου σε 191 εθελοντές, οι οποίοι κυμαίνονταν σε ηλικία από τέσσερις μήνες έως 88 έτη. Οι ερευνητές στη συνέχεια υπολογίζουν τη “μέση τετραγωνική απόκλιση ρίζας” [RMSD: root mean square deviation] για να ποσοτικοποιήσουν τον βαθμό ασυμμετρίας μεταξύ των δύο πλευρών κάθε προσώπου.
Αυτή η προσέγγιση ψηφιακής απεικόνισης επέτρεψε στους επιστήμονες να διακρίνουν πολύ λεπτά επίπεδα ασυμμετρίας – μέσα σε ένα κλάσμα ενός χιλιοστού. Η ασυμμετρία του προσώπου αναλύθηκε από την άποψη της ηλικίας καθώς και στο άνω, μέσο και κατώτερο ένα τρίτο του προσώπου. Σε όλες τις ηλικιακές ομάδες, οι υπολογισμοί RMSD της συμμετρίας του προσώπου ήταν μεταξύ 0,4 και 1,3 χιλιοστών.
Σταθερή αύξηση της ασυμμετρίας
«Βρήκαμε μια πολύ σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ της αυξανόμενης ηλικίας και της ασυμμετρίας του προσώπου» έγραψαν οι ερευνητές. Οι μετρήσεις έδειξαν μικρή αλλά προβλέψιμη αύξηση στο RMSD: κατά 0,06 χιλιοστά για κάθε δεκαετία ζωής. Η ασυμμετρία του προσώπου δεν διέφερε σημαντικά ανάλογα με τη φυλή ή το φύλο.
Η ασυμμετρία αυξήθηκε με τη γήρανση σε όλα τα τρίτα του προσώπου, αλλά οι αλλαγές ήταν μεγαλύτερες στα χαμηλότερα δύο τρίτα – από τα φρύδια στη μύτη και από τη μύτη στο πηγούνι. Αυτό το εύρημα δείχνει ότι τα μεσαία και κατώτερα χαρακτηριστικά συμβάλλουν περισσότερο στη συνολική ασυμμετρία με την πάροδο του χρόνου.
Ενώ κάποιος βαθμός ασυμμετρίας είναι “ελκυστικός και εγγενής” στο ανθρώπινο πρόσωπο, η επίτευξη της συμμετρίας του προσώπου αποτελεί θεμελιώδη στόχο της πλαστικής χειρουργικής. Όσον αφορά την ακρίβεια, η τρισδιάστατη φωτογραμμετρία αποτελεί σημαντική πρόοδο σε σχέση με τις προηγούμενες μελέτες της ασυμμετρίας του προσώπου με τη χρήση άμεσων μετρήσεων (ανθρωπομετρία).
Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν την παρουσία μικρών αλλά μετρήσιμων και αξιοσημείωτων αυξήσεων της ασυμμετρίας του προσώπου με τη γήρανση. Ενώ ο βασικός μηχανισμός αυτών των αλλαγών που σχετίζονται με τη γήρανση παραμένει ανοιχτός για συζήτηση, τα ευρήματα υποστηρίζουν «μια ειδική προσέγγιση για την αναζωογόνηση του προσώπου», σύμφωνα με τους συγγραφείς.
Για παράδειγμα, η χρήση εμφυτευμάτων ή όγκων μαλακών ιστών για την αντικατάσταση των βαθιών δομών στήριξης θα μπορούσε να βελτιώσει την ασυμμετρία του προσώπου και να αποκαταστήσει τις νεανικές αναλογίες, ειδικά από τα φρύδια μέχρι το πηγούνι. Η Τέιλορ και οι συνάδελφοί του κατέληξαν: «Τελικά, ελπίζουμε να συμβάλουμε στην καλύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο η ασυμμετρία εξελίσσεται με το χρόνο και η χρήση αυτών των δεδομένων για τη βελτίωση των αποτελεσμάτων τόσο στην ανακατασκευή όσο και στην αισθητική χειρουργική».
